Hoewel ik zelf in de oorlog een niet-joods kind was, welt er mij enorme woede op, als ik denk aan de onmensen, die kinderen vermoord hebben. Dankzij de god, die de andere kant op keek, ben ik nu overtuigd atheïst.

Graag zou ik wat meer informatie hebben over de documentaire van Alièn pennema over de foto`s van Joodse kinderen Van redactie: Meer informatie kunt u vinden via de volgende link http://stadsarchief.amsterdam.nl/actueel/programma/index.nl.html

Ik had een nichtje liesje de Vries de in 1942 samen met mijn oom en tante gedeporteerd zijn naar Sobibor en daar vergast zijn. Ik heb ook nog een foto van hen. vriendelijke groet Lies Visser

Heb uitzending gezien. Ben zeer getroffen hierdoor. Ben onder de indruk van dit initiatief. Heb zelf nog gegevens van kinderen, ouderen en groepen mensen , waarschijnlijk uit Gouda e.o. Foto's en gegevens zijn van mijn ouders, die helaas recentelijk zijn overleden in Israel. Ik woon ook in Israel. Ben regelmatig in nederland en ben, als dat voor u nodig is,bereid u te helpen met hebreeuwse teksten etc. Ik wil graag op de hoogte blijven van uw aktiviteiten. Heeft U een site of e-mail adres ?? Met vriendelijke groet, Familie Hirsch

Dat het boek er is gekomen is goed. Maar de gedachten waarom, het is verschrikkelijk. Zijn er ook kinderen met de achternaam Bollegraaff,Bollegraaf of Bollegraf bij. Het is maar net hoe de mof het opschreef.Het is familie van mijn vader.

deze uitzending herinnerde mij aan de verhalen van mijn oma dat was toch wel heel erg wat er toen allemaal gebeurt is. ik moet nu ook denken dat er toch veel mensen geweest zijn die joodse mensen gered hebben.bestaat daar eigenlijk ook een programma van ik bedoel hebben ze daar wel eens een reportatie van gemaakt vriendelijke groeten mevr oud

Mooi monument voor deze kinderen. Weet iemand welke muziek erbij te horen was? Dat stond niet op de aftiteling.

In de oorlog was ik door de bezetter gedwongen op de Wilhelmina Catharina school waar van de achter ingang aan de Falkstraat dienst deed als toegang tot de klassen waar alleen joodse kinderen in & uit mochten. Bij mij in de klas zat een meisje waarvan ik op latere leeftijd besef dat die mijn eerste vriendinnetje is geweest. Zij was evenals ik ongeveer 10 jaar. In mijn herinnering was haar naam Yvonne Drukker. Ik weet zeker dat de fammilie Drukker woonde in de Nicolaas Witsenstraat nummer 7 of 9 want daar ben ik meerdere keren met haar geweest. Na de oorlog had ik nog een foto van haar. Deze is waarschijnlijk door mijn echtgenote weggegooid of door mijn kinderen weg gedaan toen zij enkele jaren geleden mijn huis ( tijdens ziekenhuis opname en verblijf in Beth Shalom ) hebben ontruimt ! onder de naam "opruimen". Ik ben de afgelopen 65 jaar op verschillende manieren opzoek geweest om teweten te komen of zij is vermoord of de "dodendans" ontsprongen is , maar heb nooit iets kunnen vinden. Nu op 78 jarige leeftijd treed ik voor het eerst met de herrinnering aan haar middels dit schrijven naar buiten. Is er bij u iemand die mij kan helpen zoeken?

Het is voor mij onbegrijpelijk hoe ons volk (samenleving) zo anders heeft gereageerd dan het Deense volk, op die aangrijpend. gruwelijk wrede, razia's en uit huizen wegrukken van medeburgers. Het is heel eng te zien dat het gewoon gebeurde en dat de samenleving gewoon doorging, aslof het niet gebeurd was. Het erge is, dat bovenstaande ook nu in andere vormen nog steeds gebeurd, en de wereld nog steeds toekijkt. Hoe maakbaar is- en hoe hoe fragiel blijkt de vrijheid en vrede voor een imens, en een volk. Mijn wens, Vrede voor allen die wij toen in de steek hebben gelaten en -nu in de steek laten ! En laten wij hen eren door niemand meer te vergeten die bescherming behoefd voor het behoud van zijn vrijheid. Goed dat u al die onschuldige kinderen en ouders weer in onze goede herinneringen heeft terug gebracht, D. de Man.

Beste Hans, Er bestaat een archiefkaart bij het Stadsarchief Amsterdam ([http://stadsarchief.amsterdam.nl/archieven/archiefbank/indexen/archiefkaarten/zoek/index.nl.html SAA]) van een Yvonne Irene Drukker, geboren 1935. Deze kaart is niet openbaar. Dit zou er op wijzen dat zij de oorlog overleefd heeft. Tevens is zij niet terug tevinden bij [http://www.communityjoodsmonument.nl/ Community Joods Monument], wat er tevens op duid dat zij niet in de oorlog overleden is. Overige informatie is mij niet bekend.

Geachte mensen van de Joodse Omroep, hartelijk dank voor dit programma. Het heeft me enorm geraakt. Hoewel ik 13 jaar na de oorlog geboren ben, heb ik er veel over gelezen. Maar deze film, over die kinderen, kwam heel erg aan. Ik heb er geen woorden verder voor op dit moment. Wilt u het nog een keer uitzenden? Ik wil het graag opnemen (heb het net in 'uitzending gemist' gezien en kan dan niet opnemen). Ik wil ze nog een poosje koesteren. Met vriendelijke groet, Annet Trenning, Harderwijk.

Hallo. Ik ben docente geschiedenis op een middelbare school. Ik laat de leerlingen regelmatig filmmateriaal zien over WO II. Maar deze uitzending is toch wel uniek. Ik zou graag willen weten of de uitzending op dvd te verkrijgen is voor in mijn lessen. Ik wil liever niet afhankelijk zijn van uitzending gemist, aangezien ik er meerdere jaren mee wil werken. m.vr.gr. Marieke Liefting.

Aangrijpend zoals de presentatie van het boek, de expositie en het boek ontroerend zijn. Ik heb de foto van mijn vermoorde broer David zelf aangeleverd aan de auteurs, maar het is toch schokkend wanneer je de bekende foto ineens in dit verband met de anderen ziet. Graag zou ik in het bezit komen van een DVD van de uitzending

Aangrijpend zoals de presentatie van het boek, de expositie en het boek ontroerend zijn. Ik heb de foto van mijn vermoorde broer David zelf aangeleverd aan de auteurs, maar het is toch schokkend wanneer je de bekende foto ineens in dit verband met de anderen ziet. Graag zou ik in het bezit komen van een DVD van de uitzending

Ben zeer onder de indruk van de documentaire. Vindt het zo goed wat deze mensen doen om de kinderen hun naam weer terug te geven. Jullie verdienen een dikke pluim! Het ontroerde mij enorm.

Ik heb nog wat foto,s van familie in mijn bezit, die zou ik wel graag aan U overdragen.Mw. van Wagtendonk Skoonzicht 206 1511 JR Oostzaan

Prachtige documentaire.Wat een vreslijke tijd toch voor vele onschuldige mensen. Ik ben zelf nog erg bezig met de Jodenvervolging. Mijn moeder werkte voor en aan het begin van de oorlog bij het Joodse gezin Alter te Scheveningen die allemaal zijn vermoord.Ik heb nog vele foto's van dochter Julia die bruidsmeisje was bij de bruiloft van mijn ouders. Ook heb ik haar poesiealbum nog.Mocht er interesse in zijn dan hoor ik het graag.

Met een krop in m'n keel zie ik al die kindergezichten van niet zo lang geleden... ik zou de geschiedenis terug willen draaien en ze allemaal één voor één willen zien spelen, een hand geven, luisteren naar hun verhaal... Maar ik blijf zoals vele anderen zitten met maar één machteloze vraag: 'Hoe is deze waanzin ooit kunnen gebeuren...'

Het is niet zoals dhr. A. Kemmink schreef, dat God de andere kant op keek waardoor hij atheist werd, maar dat wat mensen allèèn maar in zich hebben: kwaadaardigheid, omdat iemands neus, kleur of afkomst niet aanstaat. Je kunt het zelfs niet beestachtig noemen, omdat dieren alleen doden om te overleven. God heeft deze aarde aan de mensheid in bruikleen gegeven met de opdracht: Maak er wat moois van. Het blijkt uit allerlei (geschiedenis) feiten, dat wij daar niet toe in staat zijn............

beste mensen ben zelf van joodse afkomst mijn moeder was van wallage heb in zwolle in het kinderhuis geweest maar als ik dit zie wat vreselijk

Heel vaak denk ik terug,toen op in september 1943 Eefje Herbst uit de Geulstraat te Amsterdam met haar ouders naar Westerbork werd overgebracht. Ze is slechts 6 jaar geworden. Al heel snel vertrokken Vader Moeder en Eefje naar Auschwitsch in Polen. De datum van overlijden was snel na hun aankomst. Vader Herbst is in Warschau op 31 december omgekomen. Het was mijn kleine vriendinnetje ! Met eigen ogen heb ik gezien hoe optimistisch ze eigenlijk vertrokken. Ze wisten alleen de werkelijkheid niet.Wat die smerige Nazi"s voor hun in petto hadden.Eefje ik jhoop je eens terug te zien.Rust in Vrede. Jan

indrukwekkend Ik was op de voorbezichtiging van de tentoonstelling en vond voor een vriend een foto van zijn oom,tante en hun twee dochtertjes, hij heeft de oorlog in een Jappenkamp overleefd.... Morgen ga ik weer met de klassenfoto's van mijn ouders en de versjes in poeziealbums van mijn moeder en tante.. Geef ieder vermoord kind een gezicht

Dear Sir, As my Dutch is no longer perfect. Is this written in English. I am one of the few children who survived the Shoa. I think my picture with my late sister is in the book. Can you confirm this. Also is it possible have a copy of the film that was on the . TV in Holland. Bedankt Maurice in USA

Diep geraakt. "Troost troost mijn volk", dacht ik. Dat doen jullie door deze kinderen nu aan de vergetelheid te ontrukken. Ik zou ook graag de DVD er van kopen. Ik heb de film nu net op uitzendinggemist gezien.

Ontvangen de Email van Maurice Rabbi USA maar helaas kan het niet openen Had graag de film gezien Ik vind de reacties van de personen die zich nog goed herinneren wat er gebeurd is 1942/45 zeer aantastelijk en het is waar dat allen met goede hoop zijn vertrokken naar Duitsland waar hun dood was precies en in de puntjes all uitgewerkt. Zo als Guus Luijters zei op de TV ' De kinderen hadden het doodvonnis van de moeder voltrokken toen zij in Auschwitz aankwamen.' Ik was zo als Maurice ook een kind van Bergen Belsen en de photo in het book van Herman Soesman en zijn Waterman Fulpen was het enige wat nog over was na de Oorlog. I still remember him he was my friend, Hetty V.

Ben gegrepen door deze documentaire. Wat goed dat er mensen zijn die er zoveel moeite en energie in hebben gestopt om de 18.000 vermoorde Joodse kinderen een gezicht te geven.

reactie op : '' herinnering aan een vermoord kind '' Schitterend programma. Een pluim voor de makers.

Indrukwekkend. Met familie van mij. Harold en Paul.

ik ben zelf niet joods maar diepe indruk laat dit achter,net zoals in auswitch dat ik heb bezocht, is er na het zien van deze documantaire alleen maar diepe verontwaardiging en oorverdovende stilte.

Ik ben sinds enkele jaren erg bezig met die afschuwelijke holocaust, en ik zal nooit maar dan ook nooit begrijpen waarom onze joodse mede, mensen op zo,n vreselijke manier zijn afgeslacht zo mag je het wel noemen. in mijn hart en ziel leeft elk vermoord en onteerd mens waar dan ook ter,wereld vandaan in mijn ziel voort en ze zullen altijd een naam hebben namelijk mensenkind. lieve groeten johanna

Diep geraakt ben ik door deze film. 18000 onschuldige kinderen die nooit een toekomst mochten opbouwen Zeer veel respect voor makers van deze film,die de kinderen een gezicht hebben mogen geven. Shalom margreet

Een prachtige documentaire, zo belangrijk dat het niet vergeten wordt. Ik heb net, samen met 2 nichten.Meegewerkt aan een reportage van KRO Brandpunt. Dit ging over Lea de la Penha, mijn achter nichtje. Zij is op 6 jarige leeftijd omgekomen in Sobibor. Net als bijna mijn hele familie, waaronder ook mijn oma. Mijn moeder was toen nog een baby, zij had dezelfde namen als haar moeder en is in het gezin van haar oma door gegaan als hun dochter.Oma was voor de 2e keer getrouwd met een niet joodse man, deze heeft gerommeld met mijn moeders papieren, heeft ze uit de schouwburg en het weeshuis gehaald. De kleine Lea staat symbool voor onze familie en vele anderen die zijn omgekomen

Ik heb een grote verzameling foto's van joodse personen. Bij een deel weet ik de namen. bij velen niet. Hoe krijg ik die onder de aandacht zodat mogelijk nog namen bij de foto's komen?

Beste meneer Woolderink, wij verwijzen u naar het Joods Historisch Museum. Mogelijk kunnen zij u verder helpen.