Prachtig programma! Mijn jeugd in Suriname kwam weer scherp naar voren en de tranen hebben gevloeid. Ik had een (niet-religieuze) Joodse moeder, maar het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan en via mijn tantes en oma was de joodse religie zeer aanwezig in mijn leven. Mijn ouders en de familie Duijm waren goede vrienden en Lilly is vernoemd naar mijn moeder.

Werkelijk een heel mooi en sfeervol programma waarnaar ik met zeer veel plezier heb gekeken!

Met heel veel plezier gekeken naar dit programma. Vooral hoe de synagoge er nu uit ziet en de manier waarop de dienst nu gehouden wordt . Ging( toen ik klein was) vaak met mijn oma (moeder van mijn pa) naar de synagoge tijdens de joodse feestdagen. Die tijd ,was zowel bij de vrouwen als mannen de banken vol. Mijn moeder is geen jodin ,maar ging heel graag mee .Mis die tijden heel erg !!! Mijn oma en fam.Duijm zijn (als ik het goed heb) familie .

Wat een hele mooie uitzending! Ik heb veel respect voor mevrouw Duijm. Zoals we kunnen zien kunnen de goede bedoelingen van slechts één mens zoveel betekenen voor de gemeenschap. Ik heb de goede hoop dat als Joodse toeristen/zakenlieden op bezoek in Suriname hun neus laten zien op vrijdagavond dat men toch weer minjan kan houden :)

Onlangs ben ik na bijna 50 jaar weer in Suriname geweest. Ik was nog een kind toen ik er wegging, maar herinner me toch nog best veel van de relatie tussen de Ashkenazische en Sefardische Joden daar. De Surinaams Joodse gemeenschap is vrij geisoleerd van de overige Joodse gemeenschappen elders in de wereld met zo een 110 leden. Ze doen ontzettend hun best om het Joodse erfgoed in stand te houden maar moeten het vooral ook doen met de donaties van chai members overal ter wereld. En die zijn er toch niet zo heel veel. Ik was te gast op de grote erev sjabbat en was bijna tot tranen toe geroerd van schaamte. Het zijn zulke warme mensen en alles aan hen is zo ontzettend Joods. Ik heb met hen een zeer eenvoudig maal genuttigd en realiseerde mij hoe goed wij het hier allemaal hebben aan overdaad bij het overzien van ons eigen sabbatsmaal. Ik heb daar de prachtige synagoges bezocht. Ofschoon de Askenazische synagoge nu in gebruik is als computerwinkel, is er helemaal niets aan het interieur veranderd en de vrouwengalerij met trap naar boven is nog werkelijk prachtig authentiek. Wat heel triest is, is om te zien is hoe de grafstenen van de oude Joodse begraafplaats gebruikt worden als slaapplaats voor junks. Het is een plek waar zelfs ik niet alleen of in gezelschap langs wil lopen. Een restauratie is dringend nodig maar de fondsen zijn er niet. De Joodse gemeenschap in Suriname is weliswaar liberaal, maar de graven zijn allemaal van halachisch Joden. In elk geval zijn voor mij alle Joden Joods, liberaal of niet. Ze kunnen echt alle hulp gebruiken.

Een prachtige uitzending! Zo is Lilly echt. Een heel sympathieke vrouw. Ik heb onlangs nog een leuke fellowship gehad met de Joodse gemeenschap op Sjabbat avond en Chanoeka.