Geachte mensen, Ik sta er iedere keer weer van te kijken, dat Godsdienstige mensen, die toch beweren dat God/Jahwe/Allah liefde is, de meest vreselijke dingen met dieren kunnen uitspoken. Ik bedoel zeker ook Christenen en Moslims. Dieren zijn toch ook Gods schepselen? Zou de Eeuwige echt vinden dat we een dier slecht moeten behandelen omdat een wet van lang geleden, toen de wereld er nog totaal anders uitzag, zó belangrijk is? Zal er in een 'gewoon stukje vlees' geen molecule bloed zitten? Ik zie aan mijn eigen kipjes, dat scharrelen in de grond, bijna een groter levensbehoefte is, dan eten. Het is mijn grote genoegen die dieren te bestuderen. Lieve mensen, ik raad u aan het boek van Jonathan Safran Foer te lezen: 'Dieren eten'. Hij is een Jood met bijzonder veel weet van zijn wortels en hij heeft prachtige inzichten. Bovendien leest het boek als een trein, omdat hij behalve filosoof een zeer begenadigd schrijver is. Zijn boek heeft mijn blik op de wereld totaal verhelderd. Lees het alstublieft! Met vriendelijke groet, Miriam Fleuren

Bij de C1000 gezien: witte scharreleieren; die bestaan dus wel! Nog niet ideaal, maar toch al ietsje beter dan kooi-eieren. Tip misschien?

Wat ik niet precies begrijp is hoe dat in de tijd van Abraham, Isaac en Jacob ging, de tijd dat deze wetten gemaakt werden. Toen waren alle kippen scharrrelkippen met een haan erbij en de eieren die daar bij horen.

In de shariah geldt: Dat als er een druppel bloed of vlees is dat het geen negatieve invloed heeft op de ei, dus de ei wordt niet onrein daardoor, want het is geen stromend bloed en dus is het halal om te nuttigen. 6:145 Zeg: "Ik vind in wat aan mij is geopenbaard geen verbod dat een eter iets eet, behalve wanneer het een kadaver dier is, of stromend bloed of varkensvlees. Want voorwaar, het is onrein, of zwaar zondig waarover iets anders dan de Naam van Allah is uitgesproken. Wie dan door nood gedwongen is (daarvan te eten), zonder dat hij het wenst en zonder dat hij overdrijft: voorwaar, dan is jouw Heer Vergevensgezind, Meest Barmhartig. قال الخرشي في "شرح مختصر خليل" (1/85) : " الْبَيْض الْمَذِر , وَهُوَ مَا فَسَدَ بَعْدَ انْفِصَالِهِ مِنْ الْحَيِّ بِعَفَنٍ أَوْ صَارَ دَمًا أَوْ صَارَ مُضْغَةً أَوْ فَرْخًا مَيِّتًا نَجَسٌ وَيُطْلَقُ عَلَى مَا اخْتَلَطَ صَفَارُهُ بِبَيَاضِهِ ، لَكِنَّ هَذَا الْأَخِيرَ طَاهِرٌ مَا لَمْ يَحْصُلْ فِيهِ عَفَنٌ , وَأَمَّا مَا يُوجَدُ مِنْ نُقْطَةِ دَمٍ فِي وَسَطِ بَيَاضِ الْبَيْضِ فَمُقْتَضَى مُرَاعَاةِ السَّفْحِ فِي نَجَاسَةِ الدَّمِ : الطَّهَارَةُ فِي هَذِهِ ، كَمَا فِي الذَّخِيرَةِ [للقرافي]" انتهى . وقال الحطاب في "مواهب الجليل" (3/234) : " يُوجَدُ فِي وَسَطِ صُفَارِ الْبَيْضِ أَحْيَانًا نُقْطَةُ دَمٍ فَمُقْتَضَى مُرَاعَاةِ السَّفْحِ فِي نَجَاسَةِ الدَّمِ لَا تَكُونُ نَجِسَةً , وَقَدْ وَقَعَ الْبَحْثُ فِيهَا مَعَ جَمَاعَةٍ , وَلَمْ يَظْهَرْ غَيْرُهُ " انتهى .