Dit is een persoonlijk mailtje voor Willly Windler. Met veel ontroering heb ik de docu gezien van vanmiddag. Ik heb zelf een paar jaar geleden zo'n queeste gemaakt naar Wenen, Oostenrijk. Het toch onbevredigde gevoel van 'niet helemaal gevonden hebben wat ik hoopte' is zo herkenbaar...Maar de queeste is volbracht! En wat zou Johanna de la Court trots geweest zijn als ze deze uitzending nog had mogen beleven.

Een mooi portret van deze onvermoeibare cineast die Nederland heeft getoond wat de impact van de holocaust is. Chapeau!

Fantastische uitzending. Hoogtepunt was wel die schitterende plaat van Leo Fuld. Daar moet u eens wat meer van draaien.

Keer op keer, kijk ik geboeid naar dit interview en voel me gestreeld, als ik mijn boeken in zijn studio zie liggen en hoop op de voltooiing van de documentaire over mijn leven en de vertoning ervan. Misschien ben ik geen sterk mens of juist weer wel. Manja Croiset

Hallo Willy, Jij kent me niet maar ik ben een goede vriendin van Max beuno. Nu heb ik nog een filmpje gemaakt van de laatse verjaardag van hem, alleen moet daar nog wat tussen uitgehaald worden. Als je intresse hebt kun je contact met me opnemen en misschien kunnen we dit filmpje ook vertonen. Vriendelijke groetjes Annemieke van eijck

SVP FW ter attentie van Willy Lindwer. Beste Willy, Met interesse heb ik het artikel gelezen in Trouw, vrijdag 5 april . Daarin spreek je over Ronnie Goldstein- van Cleef. Ronnie was voor de oorlog de beste vriendin van mijn moeder, Ans Polak. Ik heb de laatste jaren van Ronnie intens meegemaakt, zo ook was ik aanwezig bij haar overlijden. Mijn moeder, Ronnie,enorme voorbeelden voor mij.Ronnies gedichten zijn prachtig. Ik lees dat je in Israël woont maar je ontmoeting met Ronnie interesseert me erg. Kunnen wij hier gedachten over wisselen? Ik hoop via deze weg van je te horen. Hartelijke groeten, kol tov, Juus Kreiken