Geachte, Ik wil U melden dat deze vereniging is opgericht na een groots feest in Hotel Krasnapolsky ter gelegenheid van het 12 1/2 jarig bruiloftsfeest van mijn ouders Hartog Voet en Sara [ Selien ] Degen.Er waren daar ongeveer 125 gasten, familie en vrienden. Een ieder vond het jammer dat er niet veel meer van deze feesten georganiseerd werden en toen is inderdaad van feest komt feest opgericht. In die jaren, zonder TV een groot succes. Midden jaren 60 is dit inderdaad gestopt omdat men toen veelal zijn vermaak thuis kon vinden en men minder belangstelling had om dit nog buitenshuis te zoeken. Hartelijke groet van André Voet

Wat een ontroerende film. Dank daarvoor.

Geachte, Ik heb zojuist met een brok in mijn keel naar de documentaire "van feest komt feest" zitten kijken. Toevallig had ik de TV aan staan en zag mijn eigen overleden vader en moeder volop feesten. Het was alsof ik op een ouderwets verjaardagsfeest van vroeger was. Ik herkende iedereen en het was alsof ik naar een stuk van mijn eigen leven zat te kijken. Voor alle duidelijkheid, er waren ook enkele niet Joodse mensen lid, zoals mijn ouders (Bart en Nellie) en natuurlijk de "aangetrouwden" zoals bv Fien Ootjers, Oom Minus e.a. Mijn vader was compagnon van het feestbeest nummer 1, die je veelvuldig ziet: "Ome Jopie Brander" en broer van Minus en daarom waren mijn ouders wellicht regelmatig als introducees aanwezig. Ook Dinie ken ik nog heel goed van vroeger. Ondanks het onderliggende verdriet van deze ouderen heb ik als kind deze periode met mijn aangetrouwde "Joodse familie" als heel gezellig en plezierig ervaren. Theo Schmidt (Tetie)

Zojuist de documentaire gezien. prachtig in één woord. De familie Stouwer kwam aan het woord en mevrouw noemde de naam Schotvanger. de mevr. Schotvanger die ik persoonlijk kende (was een vriendin van mijn moeder) en ben al jaren naar die familie op zoek. Mevr. Schotvanger woonde aan de Weteringschans in Amsterdam. Kunt u mij in contact brengen met de familie Stouwer? Ik zou u dankbaar zijn. Redactie: we sturen uw reactie door naar filmmaker David Blitz.

Wat een aandoenlijke film en ook wat een ontroerend monument voor deze mensen!!! Ze geeft veel stof tot nadenken maar ook moed en inspiratie om wat er ook gebeurt, steeds door te gaan en positief te blijven. Zoals het zo treffend gezegd werd: de vreugde gaat in ons geloof voor het leed. Deze film heeft me verrijkt en ik heb er van genoten met een lach en een traan! Grote complimenten voor iedereen die er aan heeft meegewerkt!!

Wat een mooie documentaire was dat. Om op de foto je ouders en tante en oom te zien in een woord fantasties.

Een werkelijk prachtige documentaire en wat een dappere mensen! Joodse Omroep, bedankt!

L.S.,. Wat een mooie documentaire. Heb er met ontroering naar gekeken. Net of je naar een familiereünie kijkt. Vooral nu onlangs mijn moeder is overleden deed het mij veel om haar kort op de film voorbij te zien komen, wat was ze mooi. En wat hadden ze een plezier vroeger. Ik kan mij nog goed herinneren als mijn ouders thuiskwamen van zo'n feest dat mijn broer Rob en ik de volgende ochtend vroeg op waren want wij mochten de maskers en hoedjes hebben. Diny en Lex ken ik natuurlijk goed, zij kennen de familiegeschiedenis het beste. Vooral Diny heeft het allemaal zelf meegemaakt. Ome Michel had al meerdere mooie films gemaakt, de sinterklaasfeesten bij hem thuis met alle kinderen denk ik nog altijd met veel plezier aan terug. En er zijn natuurlijk de nodige anecdotes van Ome Jopie Brander. Goed gedaan Diny en Lex! dank voor alle moeite. het is een fantastisch document geworden. Al mijn vrienden hebben het bekeken en vonden het geweldig. Martin Schmidt (zoon van Appie en Puck)

Hoi Martin, Verrassend om op deze wijze een bericht van een volle achterneef te lezen. Appie en Puck heb ik natuurlijk goed gekend o.a. van verjaardagen. Jouw opa is een broer van mijn vader. Oom Michel heeft ook nog een film gemaakt op het 25 j. huwelijksfeest van mijn ouders in 1955. Het verhaal van de hoedjes komt mij ook heel bekend voor! Tip : De DVD van de documentaire is verkrijgbaar bij de Joodse Omroep (even bellen en als je vermeldt dat je familie bent krijg je hem gratis) Overigens gecondoleerd met het overlijden van je moeder, ik heb haar een aantal jaren geleden nog gesproken bij het overlijden van mijn vader. groeten, Theo(Tetie) Zoon van Bart en Nellie Schmidt

Het was voor mij als kleine jongen heel gewoon dat mijn vader met een camera rondliep. Pas nu begrijp ik hoe uitzonderlijk dat toen was en hoe bijzonder het is dat dit stukje historie van mijn familie en anderen vastgelegd is. Lex heeft iets geweldigs gedaan door dit verhaal te willen vertellen. Ik ben hem, Diny en uiteraard de familie Stouwer erg dankbaar dat ze dit op zo'n indrukwekkende manier hebben gedaan. Alle lof voor David Blitz die een bijzonder mooie documentaire heeft gemaakt. Mijn vader was een heel rustige man, maar ik kan me heel goed voorstellen hoe hij had lopen glunderen als hij dit resultaat had gezien.

Ik was zeer ontroerd mijn moeder, familie en al hun oude vrienden te zien. Ook mijn zuster, die ik had ingeseind was heel gelukkig met deze documentaire. Bij deze onze complimenten. Roos en Leen, familie Viskoper, bedankt voor deze mitswe.

vandaag gekeken heel emotioneel voor mij zag mijn ouders en vooral het zien van mijn moeder was niet te geloven voor mij. ze is 41 jaar geleden overleden en ik heb maar 3 foto s van haar. wie weet zijn er hier mensen die foto s van mijn ouders in hun bezit hebben jaap en frederika rabbie schaap alvast hartelijk dank. verder was het geweldig zie voor me de repetities thuis mijn vader schreef veel voor feest komt feest. en het klopt andre voet het begon met het feest van je ouders

was erg blij met het beeldmateriaal ook wel ontroerd, dat ik mijn vader Henk Slagt weer terugzag. Mijn vader is 21 februari j.l. overleden. Hij heeft het altijd over de feesten gehad. Mijn moeder die gelukkig nog leeft was ook erg blij met het beeldmateriaal terug in de tijd. hartelijk dank evie

Dankzij een goede vriendin van Jos Borsboom-Jostmeijer heb ik via internet deze ontroerende documentaire nog kunnen zien. En daar ben ik zeer dankbaar voor. Heb n.l. de eer gehad om 8 jaar lang als vrijwilliger met Jos te mogen optrekken. Het verhaal van Maurits zal ik altijd met me meedragen. Het laat je nooit meer los. Ik ken het verhaal van A tot Z. Maurits heeft na na een geslaagde vlucht zichzelf later aangegeven omdat z'n vrouw was opgepakt. Hij heeft bij Jos ondergedoken gezeten in de Daniel stalpertstr.bij de Albert Cuyp. Ook is ze met hem op de fiets naar Apeldoorn geweest en onderweg bij Hilversum zijn ze nog ondergedoken geweest in een zomerhuisje vlakbij een Duits legerkamp. Jos is daarna in het verzet gegaan samen met Frans Borsboom die ook bij haar ondergedoken is geweest. Na de oorlog zijn ze getrouwd.