http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials.html nl-NL copyright 2009-2012 Sat, 04 Feb 2012 05:55:46 +0100 Sat, 04 Feb 2012 05:55:46 +0100 info@joodseomroep.nl (Joodse Omroep) info@joodseomroep.nl (Joodse Omroep) Joodse Omroep Joodse Omroep info@joodseomroep.nl (Joodse Omroep) No http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/antisemitisme+na+gaza.html http://content1a.omroep.nl/ef8211a89a10183127c4e86f601bc4f8/4b7abf41/podcast/radio5/nik/radiojoodseomroep/20090614-19.mp3 Discussie over het oplevende antisemitisme na Gaza. Kunnen we spreken van een ernstige situatie en waar ligt de grens tussen kritiek op Israël en jodenhaat.Aan tafel: Ahmed Marcouch, voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart, prof.dr. Hans Jansen, theoloog en auteur van het standaardwerk Christelijke theologie na Auschwitz en Paul Damen, hoofdredacteur van het Nieuw Israelietisch Weekblad. Met bijdragen van Mohammed Benzakour, Hans van Baalen, prof.dr. Herman van Praag en Daan Daniels.Foto: Jemenitische demonstranten houden bij VN-gebouwen in de hoofdstad Sanaa borden met anti-Israelische leuzen in de hoogte. In Nederland worden vergelijkbare demonstraties gehouden.Klik hier om dit programma te podcasten. Judaism Sun, 14 Jun 2009 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Discussie over het oplevende antisemitisme na Gaza. Kunnen we spreken van een ernstige situatie en waar ligt de grens tussen kritiek op Israël en jodenhaat.Aan tafel: Ahmed Marcouch, voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart, prof.dr. Hans Jansen, theoloog en auteur van het standaardwerk Christelijke theologie na Auschwitz en Paul Damen, hoofdredacteur van het Nieuw Israelietisch Weekblad. Met bijdragen van Mohammed Benzakour, Hans van Baalen, prof.dr. Herman van Praag en Daan Daniels.Foto: Jemenitische demonstranten houden bij VN-gebouwen in de hoofdstad Sanaa borden met anti-Israelische leuzen in de hoogte. In Nederland worden vergelijkbare demonstraties gehouden.Klik hier om dit programma te podcasten. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/op+avontuur+in+joods+antwerpen.html http://content1a.omroep.nl/bbe6bda073559af7712c0cb2e7842e5d/4b7abf07/podcast/radio5/nik/radiojoodseomroep/20090719-19.mp3 In Antwerpen wonen circa 20.000 orthodoxe Joden, vooral in de wijk naast de Diamantwijk, op enkele minuten lopen van het Centraal Station. De stad kent na New York, Londen, Bnee Brak en Jeruzalem een van de grootste gemeenschappen van strikt orthodoxe Joden ter wereld. Ook in Klein-Antwerpen en Haringrode, beide aan de Lange Leemstraat, wonen veel Joden. Pamela Sturhoofd gaat op onderzoek uit en ontmoet:- Mieneke Milgram-Weinreb. Zij woont al vijftig jaar in Antwerpen, stond elf jaar aan het hoofd van een chassidische meisjesschool en geeft nu samen met naar man lezingen in de Machsike Hadass-synagoge aan de Oostenstraat, een van de drie grote synagoges die de stad telt.- André Gantman, jurist, voorzitter van de Joodse organisatie B’nai Brith, voormalig gemeenteraadslid en wethouder. Hij schreef het boek Joods zijn is een Avontuur.- Pinkas Kornfeld, voorzitter van de orthodoxe gemeenschap in Antwerpen (Machsike Hadass) en voorzitter van het Forum der Joodse Organisaties- Judith Pappenheim, vrijwilligster bij Hatzoloh, de private EHBO-en ambulanceorganisatie die de orthodoxe gemeenschap heeft opgericht- een gids voor Joods Antwerpen- Jummi Hoffman, medeeigenaar van Hoffy's restaurant & take-away, het enige echte Jiddisje restaurant in Europa- Betty Parnas, hoofd van de Damescommissie van de Centrale, het Joodse welzijnsorgaan. Zij vertelt over de moeilijkheden binnen de Joodse gemeenschap vanwege de wereldcrisis en de klappen die de diamanthandel krijgt. Samenstelling en presentatie: Pamela Sturhoofd Judaism Sun, 19 Jul 2009 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No In Antwerpen wonen circa 20.000 orthodoxe Joden, vooral in de wijk naast de Diamantwijk, op enkele minuten lopen van het Centraal Station. De stad kent na New York, Londen, Bnee Brak en Jeruzalem een van de grootste gemeenschappen van strikt orthodoxe Joden ter wereld. Ook in Klein-Antwerpen en Haringrode, beide aan de Lange Leemstraat, wonen veel Joden. Pamela Sturhoofd gaat op onderzoek uit en ontmoet:- Mieneke Milgram-Weinreb. Zij woont al vijftig jaar in Antwerpen, stond elf jaar aan het hoofd van een chassidische meisjesschool en geeft nu samen met naar man lezingen in de Machsike Hadass-synagoge aan de Oostenstraat, een van de drie grote synagoges die de stad telt.- André Gantman, jurist, voorzitter van de Joodse organisatie B’nai Brith, voormalig gemeenteraadslid en wethouder. Hij schreef het boek Joods zijn is een Avontuur.- Pinkas Kornfeld, voorzitter van de orthodoxe gemeenschap in Antwerpen (Machsike Hadass) en voorzitter van het Forum der Joodse Organisaties- Judith Pappenheim, vrijwilligster bij Hatzoloh, de private EHBO-en ambulanceorganisatie die de orthodoxe gemeenschap heeft opgericht- een gids voor Joods Antwerpen- Jummi Hoffman, medeeigenaar van Hoffy's restaurant & take-away, het enige echte Jiddisje restaurant in Europa- Betty Parnas, hoofd van de Damescommissie van de Centrale, het Joodse welzijnsorgaan. Zij vertelt over de moeilijkheden binnen de Joodse gemeenschap vanwege de wereldcrisis en de klappen die de diamanthandel krijgt. Samenstelling en presentatie: Pamela Sturhoofd 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/the+voice+of+peace.html http://content1a.omroep.nl/71f8184be7763420cb0f7c542ca71220/4b7abec2/podcast/radio5/nik/radiojoodseomroep/20081012-19.mp3 The Voice of Peace was een radiostation dat voor de kust van Tel Aviv vredesboodschappen uitzond. Twintig jaar lang was de piraat actief, onder leiding van vredesactivist Abie Natan. In deze uitzending hoort u Nederlanders die bij de Voice of Peace waren betrokken, onder wie rabbijn Awraham Soetendorp, die het schip inzegende en discjockey Kas van Iersel, nu de stem van Sky Radio.Abie Natan groeide op in Mombay, werd op zijn zeventiende piloot bij de Royal Airforce en vocht in 1948 mee in de Onafhankelijkheidsoorlog. Na de oprichting van de staat Israel ging hij voor El Al vliegen. In de jaren zestig opende hij in Tel Aviv het populaire restaurant California. In 1965 probeerde Natan in het Israelische parlement te komen, maar dat mislukte. Vervolgens vloog hij met een oud propellervliegtuigje, de Sjalom 1, naar Egypte om te proberen op eigen houtje vredesbesprekingen met Nasser te voeren. Meer vredesmissies volgden, zoals naar de Verenigde Staten en de Sowjet-Unie. Dertig jaar lang voerde Natan actie, voor de meest uiteenlopende groeperingen: slachtoffers van honger, oorlog en aardbevingen, kankerpatienten, gehandicapte kinderen, hulpbehoevende ouderen.In 1967startte Natan zijn radiostation voor vrede in het Midden-Oosten. In 1973 ging het station uitzenden vanaf een schip, net buiten de Israëlische territoriale wateren. Ook in Arabische landen werd The Voice of Peace, een variant op 'Radio Veronica' (opgericht in 1960), druk beluisterd door de constante stroom popmuziek die het uitzond. Intussen trachtte Natan de ban te laten opheffen op ontmoetingen tussen Israëli's en PLO'ers. Zelf belandde hij tweemaal achter de tralies.In 1993, na de Oslo-akkoorden, liet Natan het schip zinken. Hij ging in Afrika werken. Na een periode waarin hij deels verlamd was, is Nathan op 27 augustus 2008 op 81-jarige leeftijd in Tel Aviv overleden. Judaism Sun, 23 Aug 2009 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No The Voice of Peace was een radiostation dat voor de kust van Tel Aviv vredesboodschappen uitzond. Twintig jaar lang was de piraat actief, onder leiding van vredesactivist Abie Natan. In deze uitzending hoort u Nederlanders die bij de Voice of Peace waren betrokken, onder wie rabbijn Awraham Soetendorp, die het schip inzegende en discjockey Kas van Iersel, nu de stem van Sky Radio.Abie Natan groeide op in Mombay, werd op zijn zeventiende piloot bij de Royal Airforce en vocht in 1948 mee in de Onafhankelijkheidsoorlog. Na de oprichting van de staat Israel ging hij voor El Al vliegen. In de jaren zestig opende hij in Tel Aviv het populaire restaurant California. In 1965 probeerde Natan in het Israelische parlement te komen, maar dat mislukte. Vervolgens vloog hij met een oud propellervliegtuigje, de Sjalom 1, naar Egypte om te proberen op eigen houtje vredesbesprekingen met Nasser te voeren. Meer vredesmissies volgden, zoals naar de Verenigde Staten en de Sowjet-Unie. Dertig jaar lang voerde Natan actie, voor de meest uiteenlopende groeperingen: slachtoffers van honger, oorlog en aardbevingen, kankerpatienten, gehandicapte kinderen, hulpbehoevende ouderen.In 1967startte Natan zijn radiostation voor vrede in het Midden-Oosten. In 1973 ging het station uitzenden vanaf een schip, net buiten de Israëlische territoriale wateren. Ook in Arabische landen werd The Voice of Peace, een variant op 'Radio Veronica' (opgericht in 1960), druk beluisterd door de constante stroom popmuziek die het uitzond. Intussen trachtte Natan de ban te laten opheffen op ontmoetingen tussen Israëli's en PLO'ers. Zelf belandde hij tweemaal achter de tralies.In 1993, na de Oslo-akkoorden, liet Natan het schip zinken. Hij ging in Afrika werken. Na een periode waarin hij deels verlamd was, is Nathan op 27 augustus 2008 op 81-jarige leeftijd in Tel Aviv overleden. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/christenen+voor+israel.html http://content1a.omroep.nl/7b2a57ff86ecabd18006d15cbd492475/4b7abe73/podcast/radio5/nik/radiojoodseomroep/20091011-19.mp3 Christenen voor Israël - een wonderlijk verbond. Programma over de organisatie die christenen bewust wil maken van de betekenis van het Joodse volk in Gods handelen met deze wereld. De boodschap aan de kerken is dat de gemeente van Jezus Christus niet in de plaats van Israël is gekomen en dat er in de nabije toekomst nog belangrijke beloften voor Israël vervuld zullen worden.We spreken met ds. Henk Poot van Christenen voor Israël, rabbijn Van de Kamp, die in het blad Israel Actueel schrijft en met historica Els van Diggele.Onderwerpen die aan de orde komen, zijn onder meer het idealisme van deze organisatie en de oordelen en vooroordelen over de achterliggende motieven. De medewerkers en vrijwilligers spannen zich in om goed te doen voor de Joodse staat. Wordt dit wel op waarde geschat door de ontvangers? En zijn de medewerkers er echt niet op uit om Joden te bekeren?Dit programma is een coproductie van de EO en de Joodse Omroep. Vanwege het einde van Simcha Tora (Vreugde der Wet) wordt het eerste kwartier verzorgd door de EO alleen, waarna de Joodse Omroep erbij komt.Ds. Poot werkt voor Christenen voor Israël en reist langs kerken om over Israël te spreken en bijbelstudies te geven. Hij schreef onder meer Judea & Samaria. Het Bijbelse Hartland van Israel. Rabbijn Lody van de Kamp is CDA'er in het Amsterdamse stadsdeel Zuideramstel, directeur van de reisorganisatie Jehoeda Services en schrijft voor Israël Actueel, het blad van Christenen voor Israël. De kritische en analytische Els van Diggele is auteur van de boeken Een volk dat alleen woont - de strijd om de Joodse identiteit van de staat Israël en Heilige ruzies. Presentatie: Elsbeth Gruteke (EO) en Leonard Ornstein (voor de Joodse Omroep) Instarts en reportages: Matthea Vrij (EO) en Pamela Sturhoofd (Joodse Omroep). Judaism Sun, 11 Oct 2009 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Christenen voor Israël - een wonderlijk verbond. Programma over de organisatie die christenen bewust wil maken van de betekenis van het Joodse volk in Gods handelen met deze wereld. De boodschap aan de kerken is dat de gemeente van Jezus Christus niet in de plaats van Israël is gekomen en dat er in de nabije toekomst nog belangrijke beloften voor Israël vervuld zullen worden.We spreken met ds. Henk Poot van Christenen voor Israël, rabbijn Van de Kamp, die in het blad Israel Actueel schrijft en met historica Els van Diggele.Onderwerpen die aan de orde komen, zijn onder meer het idealisme van deze organisatie en de oordelen en vooroordelen over de achterliggende motieven. De medewerkers en vrijwilligers spannen zich in om goed te doen voor de Joodse staat. Wordt dit wel op waarde geschat door de ontvangers? En zijn de medewerkers er echt niet op uit om Joden te bekeren?Dit programma is een coproductie van de EO en de Joodse Omroep. Vanwege het einde van Simcha Tora (Vreugde der Wet) wordt het eerste kwartier verzorgd door de EO alleen, waarna de Joodse Omroep erbij komt.Ds. Poot werkt voor Christenen voor Israël en reist langs kerken om over Israël te spreken en bijbelstudies te geven. Hij schreef onder meer Judea & Samaria. Het Bijbelse Hartland van Israel. Rabbijn Lody van de Kamp is CDA'er in het Amsterdamse stadsdeel Zuideramstel, directeur van de reisorganisatie Jehoeda Services en schrijft voor Israël Actueel, het blad van Christenen voor Israël. De kritische en analytische Els van Diggele is auteur van de boeken Een volk dat alleen woont - de strijd om de Joodse identiteit van de staat Israël en Heilige ruzies. Presentatie: Elsbeth Gruteke (EO) en Leonard Ornstein (voor de Joodse Omroep) Instarts en reportages: Matthea Vrij (EO) en Pamela Sturhoofd (Joodse Omroep). 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/joods+en+toch+bij+de+politie.html http://content1a.omroep.nl/a5c27203b7f2d047679119c4f9d7937c/4b7abe2d/podcast/radio5/nik/joodsentochbijdepolitie/20091018-19.mp3 Programma met reportage-elementen over Joden die bij de politie werken, naar aanleiding van de oprichting van het Joods Politienetwerk. Klik hier voor de toespraak van hoofdcommissaris Welten bij de presentatie van het Joods Politienetwerk in het Joods Historisch Museum in Amsterdam.Samenstelling en presentatie: Renée Sanders. Judaism Sun, 18 Oct 2009 19:00:00 +0200 Joodse Omroep No Programma met reportage-elementen over Joden die bij de politie werken, naar aanleiding van de oprichting van het Joods Politienetwerk. Klik hier voor de toespraak van hoofdcommissaris Welten bij de presentatie van het Joods Politienetwerk in het Joods Historisch Museum in Amsterdam.Samenstelling en presentatie: Renée Sanders. 00:30:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/maimonides+jaargang+71.html http://content1a.omroep.nl/c5517192bd865a9d121fe2e80c3eea3e/4b7abdf7/podcast/radio5/nik/maimonidesjaargang71/20091025-19.mp3 In december 2009 vierde de Joodse H.B.S. - het Joods Lyceum (1941-1943) - de Joodse Scholengemeenschap Maimonides zijn tachtigjarig bestaan. Oud-leerlingen ontmoetten elkaar, haalden herinneringen op en vertelden anekdotes over de docenten, het gebouw, liefdes en nog veel meer.Programmamaakster Renee Sanders is zelf oud-leerling van deze school en verzorgde de radio-uitzending Jaargang '71 /'72 Ze ging in gesprek met oud-medeleerlingen en oud-docenten. Een terugblik op een roerige periode, waarbij controversiële thema's niet werden gemeden Judaism Sun, 25 Oct 2009 19:00:00 +0100 Joodse Omroep No In december 2009 vierde de Joodse H.B.S. - het Joods Lyceum (1941-1943) - de Joodse Scholengemeenschap Maimonides zijn tachtigjarig bestaan. Oud-leerlingen ontmoetten elkaar, haalden herinneringen op en vertelden anekdotes over de docenten, het gebouw, liefdes en nog veel meer.Programmamaakster Renee Sanders is zelf oud-leerling van deze school en verzorgde de radio-uitzending Jaargang '71 /'72 Ze ging in gesprek met oud-medeleerlingen en oud-docenten. Een terugblik op een roerige periode, waarbij controversiële thema's niet werden gemeden 00:30:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/ik+ben+caransa+niet.html http://content1a.omroep.nl/717c2fabb31389a14042fbc1c32663ea/4b7a7c06/podcast/radio5/joodseomroep/ikbencaransaniet/20091129-23.mp3 Maurits (Maup) Caransa (1916-2009) groeide op in Amsterdam in een arm Joods gezin. Als tiener verkocht Caransa olie, kolen en bloemen op straat en later werkte hij in de wasserette van de Joodsche Invalide en bij een autosloperij.In 1941 trouwde hij met Rika Heijsteeg. In de Tweede Wereldoorlog werd hij geïnterneerd in Kamp Westerbork, maar door zijn gemengde huwelijk en zijn niet-Joodse uiterlijk werd hij van deportatie gered. De verdere oorlog woonde hij op de hoek Zwanenburgwal-Waterlooplein. Zowel zijn ouders als drie broers overleefden de oorlog niet. Caransa en zijn zus Femma waren de enigen die overbleven.Na 1945 startte Caransa een handel in dumpgoederen, zoals afgedankte Britse en Amerikaanse legerspullen, en tweedehands autoonderdelen. Hij kocht panden in de Kalverstraat, rond het Rembrandtplein en Leidseplein, het Doelen Hotel, het Schiller Hotel, Hotel Américain en het Amstel Hotel. Aan het Rembrandtplein vestigde hij het Caransa Hotel en uitgaansgelegenheden. Veel panden verkocht hij later weer met grote winst. In 1964 richtte hij de handelsonderneming M. Caransa BV op. Hij leidde het bedrijf tot op hoge leeftijd en droeg het vervolgens aan zijn twee kleinzoons over.Vanwege een financiële impuls die hij verleende aan het Burgemeester Tellegenhuis van de Universiteit van Amsterdam werd dit lange pand aan de Jodenbreestraat in de volksmond het Maupoleum genoemd. Het stond bekend als het lelijkste gebouw van Nederland.Op 28 oktober 1977 werd Caransa overmeesterd toen hij om een uur 's nachts een club verliet waar hij zijn wekelijkse bridge-avond had. De ochtend erop werd bij het Parool de ontvoering geclaimd door de Rote Armee Fraktion. De ontvoering vond gelijktijdig plaats met de Duitse uitlevering van de terrorist Knut Folkerts aan Nederland. Op 2 november werd Caransa na betaling van tien miljoen gulden vrijgelaten. Hij zou zelf met zijn kidnappers hebben onderhandeld over de hoogte van het losgeld. Het was de eerste ontvoering van een bekende persoon in Nederland en de inspiratie voor de ontvoering van Freddy Heineken in 1983.Na dit drama verdween Caransa grotendeels uit het zicht van de media. In maart 1978 verscheen hij nog in het televisieprogramma TV Privé, waarin hij samen met presentator Henk van der Meyden en de helderziende Peter Hurkos de autorit ten tijde van zijn ontvoering probeerde na te gaan. In de jaren na de ontvoering doken delen van het losgeld op, maar de daders zijn nooit geïdentificeerd. De Telegraaf publiceerde in 1981 een artikel van Cees Koring en Peter R. de Vries waarin werd beweerd dat een groep Nederlandse criminelen achter de ontvoering zat en dat Caransa was vastgehouden in een boerderij in Middelie. Vroeger werd in Amsterdam wel de uitdrukking 'Ik ben Caransa niet' vaak gebruikt. Het betekent hetzelfde als 'Het geld groeit me niet op de rug'. Judaism Sun, 29 Nov 2009 23:00:00 +0100 Joodse Omroep No Maurits (Maup) Caransa (1916-2009) groeide op in Amsterdam in een arm Joods gezin. Als tiener verkocht Caransa olie, kolen en bloemen op straat en later werkte hij in de wasserette van de Joodsche Invalide en bij een autosloperij.In 1941 trouwde hij met Rika Heijsteeg. In de Tweede Wereldoorlog werd hij geïnterneerd in Kamp Westerbork, maar door zijn gemengde huwelijk en zijn niet-Joodse uiterlijk werd hij van deportatie gered. De verdere oorlog woonde hij op de hoek Zwanenburgwal-Waterlooplein. Zowel zijn ouders als drie broers overleefden de oorlog niet. Caransa en zijn zus Femma waren de enigen die overbleven.Na 1945 startte Caransa een handel in dumpgoederen, zoals afgedankte Britse en Amerikaanse legerspullen, en tweedehands autoonderdelen. Hij kocht panden in de Kalverstraat, rond het Rembrandtplein en Leidseplein, het Doelen Hotel, het Schiller Hotel, Hotel Américain en het Amstel Hotel. Aan het Rembrandtplein vestigde hij het Caransa Hotel en uitgaansgelegenheden. Veel panden verkocht hij later weer met grote winst. In 1964 richtte hij de handelsonderneming M. Caransa BV op. Hij leidde het bedrijf tot op hoge leeftijd en droeg het vervolgens aan zijn twee kleinzoons over.Vanwege een financiële impuls die hij verleende aan het Burgemeester Tellegenhuis van de Universiteit van Amsterdam werd dit lange pand aan de Jodenbreestraat in de volksmond het Maupoleum genoemd. Het stond bekend als het lelijkste gebouw van Nederland.Op 28 oktober 1977 werd Caransa overmeesterd toen hij om een uur 's nachts een club verliet waar hij zijn wekelijkse bridge-avond had. De ochtend erop werd bij het Parool de ontvoering geclaimd door de Rote Armee Fraktion. De ontvoering vond gelijktijdig plaats met de Duitse uitlevering van de terrorist Knut Folkerts aan Nederland. Op 2 november werd Caransa na betaling van tien miljoen gulden vrijgelaten. Hij zou zelf met zijn kidnappers hebben onderhandeld over de hoogte van het losgeld. Het was de eerste ontvoering van een bekende persoon in Nederland en de inspiratie voor de ontvoering van Freddy Heineken in 1983.Na dit drama verdween Caransa grotendeels uit het zicht van de media. In maart 1978 verscheen hij nog in het televisieprogramma TV Privé, waarin hij samen met presentator Henk van der Meyden en de helderziende Peter Hurkos de autorit ten tijde van zijn ontvoering probeerde na te gaan. In de jaren na de ontvoering doken delen van het losgeld op, maar de daders zijn nooit geïdentificeerd. De Telegraaf publiceerde in 1981 een artikel van Cees Koring en Peter R. de Vries waarin werd beweerd dat een groep Nederlandse criminelen achter de ontvoering zat en dat Caransa was vastgehouden in een boerderij in Middelie. Vroeger werd in Amsterdam wel de uitdrukking 'Ik ben Caransa niet' vaak gebruikt. Het betekent hetzelfde als 'Het geld groeit me niet op de rug'. 00:59:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/mag+ik+wilders+stemmen.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20100228-19.mp3 Discussie tussen politiek bewuste Joden over Geert Wilders en de PVV. Aan tafel zitten gasten met totaal verschillende meningen. Simone Kukenheim is raadslid voor D66 in Amsterdam, Stadsdeel Oud-Zuid, een partij waarvan voorman Alexander Pechtold zich al jaren sterk tegen Wilders uitspreekt. Gidi Markuszover, jurist uit Amstelveen, stapte van de VVD naar de PVV over, onder meer vanwege Wilders' Israël-standpunten. Max Wieselmann, lid van de PvdA en woonachtig in Groningen, is actief in Een Ander Joods Geluid, dat zich zeer kritisch tegenover Israël opstelt. Nathan Bouscher, student en actief in tal van Joodse organisaties, is sympathisant van de PVV. Dr. Philip van Praag, politicoloog, is gespecialiseerd in het analyseren van verkiezingspolls en -uitslagen. De PVV doet met de gemeenteraadsverkiezingen in maart mee in Almere en Den Haag. Gespreksleider: Leonard Ornstein. Judaism Sun, 28 Feb 2010 19:30:00 +0100 Joodse Omroep No Discussie tussen politiek bewuste Joden over Geert Wilders en de PVV. Aan tafel zitten gasten met totaal verschillende meningen. Simone Kukenheim is raadslid voor D66 in Amsterdam, Stadsdeel Oud-Zuid, een partij waarvan voorman Alexander Pechtold zich al jaren sterk tegen Wilders uitspreekt. Gidi Markuszover, jurist uit Amstelveen, stapte van de VVD naar de PVV over, onder meer vanwege Wilders' Israël-standpunten. Max Wieselmann, lid van de PvdA en woonachtig in Groningen, is actief in Een Ander Joods Geluid, dat zich zeer kritisch tegenover Israël opstelt. Nathan Bouscher, student en actief in tal van Joodse organisaties, is sympathisant van de PVV. Dr. Philip van Praag, politicoloog, is gespecialiseerd in het analyseren van verkiezingspolls en -uitslagen. De PVV doet met de gemeenteraadsverkiezingen in maart mee in Almere en Den Haag. Gespreksleider: Leonard Ornstein. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/als+u+het+gehoord+hebt.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20100411-19.mp3 Als u het gehoord hebt, moet u het gezien hebben. Een portret van hoorspel-regisseur S. de Vries (1894-1974). S de Vries jr. werd vooral bekend als hoorspel-auteur en regisseur in de jaren dertig. Geboren aan het eind van de negentiende eeuw, begon Sallo - zoals familie en vrienden hem noemden - ooit aan de handelsschool en volgde hij een opleiding tot onderwijzer om uiteindelijk te kiezen voor het vak van journalist en schrijver. Vanaf 1930 werkte hij voor de radio, waar hij zich ontwikkelde tot schrijver en regisseur van de in die tijd zeer populaire hoorspelen. Hij groeide uit tot iemand met veel aanzien in het vak. De oorlog maakte werken onmogelijk en dwong hem uiteindelijk onder te duiken. In die tijd hield hij een indrukwekkend dagboek bij dat vele jaren later via zijn zoon terecht is gekomen bij het NIOD. Het is een belangrijke aanvulling op alle kamp-dagboeken die op dezelfde plek zijn ondergebracht en bewaard ‘voor het nageslacht’.In een uur lange documentaire komen de mensen aan het woord die onder hem werkten in Hilversum die ook vertellen wat voor soort man hij was en hoe perfectionisme zijn handelsmerk werd. Hij werd zeer gewaardeerd als vakman, door hoorspel-acteurs als Donald de Marcas en Kees Brusse. Ook de hoorspel-actrices Els Buitendijk en Paula Majoor halen herinneringen op aan het Hilversum van toen. Media-historicus Huub Wijfjes raakte onder meer bij het schrijven van zijn boek over 75 jaar VARA enorm geboeid door de persoon De Vries.Verder ook fragmenten uit het oorlogs/onderduikdagboek dat De Vries bijhield waarvan de waarde voor komende generaties in perspectief wordt gezet.Samenstelling en presentatie: Pamela Sturhoofd. Judaism Sun, 11 Apr 2010 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Als u het gehoord hebt, moet u het gezien hebben. Een portret van hoorspel-regisseur S. de Vries (1894-1974). S de Vries jr. werd vooral bekend als hoorspel-auteur en regisseur in de jaren dertig. Geboren aan het eind van de negentiende eeuw, begon Sallo - zoals familie en vrienden hem noemden - ooit aan de handelsschool en volgde hij een opleiding tot onderwijzer om uiteindelijk te kiezen voor het vak van journalist en schrijver. Vanaf 1930 werkte hij voor de radio, waar hij zich ontwikkelde tot schrijver en regisseur van de in die tijd zeer populaire hoorspelen. Hij groeide uit tot iemand met veel aanzien in het vak. De oorlog maakte werken onmogelijk en dwong hem uiteindelijk onder te duiken. In die tijd hield hij een indrukwekkend dagboek bij dat vele jaren later via zijn zoon terecht is gekomen bij het NIOD. Het is een belangrijke aanvulling op alle kamp-dagboeken die op dezelfde plek zijn ondergebracht en bewaard ‘voor het nageslacht’.In een uur lange documentaire komen de mensen aan het woord die onder hem werkten in Hilversum die ook vertellen wat voor soort man hij was en hoe perfectionisme zijn handelsmerk werd. Hij werd zeer gewaardeerd als vakman, door hoorspel-acteurs als Donald de Marcas en Kees Brusse. Ook de hoorspel-actrices Els Buitendijk en Paula Majoor halen herinneringen op aan het Hilversum van toen. Media-historicus Huub Wijfjes raakte onder meer bij het schrijven van zijn boek over 75 jaar VARA enorm geboeid door de persoon De Vries.Verder ook fragmenten uit het oorlogs/onderduikdagboek dat De Vries bijhield waarvan de waarde voor komende generaties in perspectief wordt gezet.Samenstelling en presentatie: Pamela Sturhoofd. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/sanders+in+new+york.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20100523-19.mp3 Sfeervolle radio-documentaire over de veelzijdigheid aan Joods leven in New York. Renée Sanders ontmoet inwoners van Nederlands-Joodse herkomst. Met hun meeslepende verhalen vanuit Nederlands perspectief maken zij de luisteraar wegwijs in Joods New York anno 2010. Een radio-documentaire, zoals radio bedoeld is. Judaism Sun, 23 May 2010 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Sfeervolle radio-documentaire over de veelzijdigheid aan Joods leven in New York. Renée Sanders ontmoet inwoners van Nederlands-Joodse herkomst. Met hun meeslepende verhalen vanuit Nederlands perspectief maken zij de luisteraar wegwijs in Joods New York anno 2010. Een radio-documentaire, zoals radio bedoeld is. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/kiezen+voor+de+kamer.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20100606-19.mp3 Live debat met politici over thema’s die bij veel Joodse kiezers spelen. Met Hans van Baalen (VVD), Frans Timmermans (PvdA), Sybrand van Haersma Buma (CDA) en Sadet Karabulut (SP). Presentatie: Leonard Ornstein. Kijk voor verkiezingsprogramma's op www.destemmingvannederland.nl Judaism Sun, 06 Jun 2010 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Live debat met politici over thema’s die bij veel Joodse kiezers spelen. Met Hans van Baalen (VVD), Frans Timmermans (PvdA), Sybrand van Haersma Buma (CDA) en Sadet Karabulut (SP). Presentatie: Leonard Ornstein. Kijk voor verkiezingsprogramma's op www.destemmingvannederland.nl 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/droevig+maar+nooit+verbitterd.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20100808-19.mp3 Droevig maar nooit verbitterd. Een portret van de honderdjarige psychiater Hans Keilson. Met interviews met regisseur Frans Weisz en zijn vrouw, de psychotherapeute Regina van Gelderen, schrijfster Berthe Meijer en voormalig politicus Bram van der Lek.Dit programma werd eerder uitgezonden op 1 mei 2010. Judaism Sun, 08 Aug 2010 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Droevig maar nooit verbitterd. Een portret van de honderdjarige psychiater Hans Keilson. Met interviews met regisseur Frans Weisz en zijn vrouw, de psychotherapeute Regina van Gelderen, schrijfster Berthe Meijer en voormalig politicus Bram van der Lek.Dit programma werd eerder uitgezonden op 1 mei 2010. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/sanders+in+new+york.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20100822-19.mp3 Sfeervolle radio-documentaire over de veelzijdigheid aan Joods leven in New York. Renée Sanders ontmoet inwoners van Nederlands-Joodse herkomst. Met hun meeslepende verhalen vanuit Nederlands perspectief maken zij de luisteraar wegwijs in Joods New York anno 2010. Een radio-documentaire, zoals radio bedoeld is.Dit programma werd eerder uitgezonden op 23 mei 2010. Judaism Sun, 22 Aug 2010 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Sfeervolle radio-documentaire over de veelzijdigheid aan Joods leven in New York. Renée Sanders ontmoet inwoners van Nederlands-Joodse herkomst. Met hun meeslepende verhalen vanuit Nederlands perspectief maken zij de luisteraar wegwijs in Joods New York anno 2010. Een radio-documentaire, zoals radio bedoeld is.Dit programma werd eerder uitgezonden op 23 mei 2010. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/de+rooie+rebbe.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20101010-19.mp3 Documentaire over rabbijn Issachàr Tal van Kekem, ook bekend als de Rooie Rebbe, en zijn opmerkelijke Open Joodse Gemeente Klal Israël. Iedereen mag tot deze gemeente in Delft toetreden, van hetero- tot homoseksueel, van atheïst tot orthodox en‘vaderjood’, mits hij of zij een sterke band voelt met het jodendom en het Joodse volk. In deze documentaire licht rabbijn Tal van Kekem zijn standpunten toe. Mensen om hem heen vullen het beeld aan de man wiens strijd voor zijn open gemeente vaak tegen het zere been is van de traditionelere Joodse organisaties. Ook voert Tal van Kekem strijd tegen de PVV en Geert Wilders. Tegen de achtergrond van de huidige perikelen in Den-Haag zal Tal van Kekem ook dat onderwerp niet schuwen. Als waarschuwing tegen een nationalistisch Nederland schreef de rabbijn de roman Nieuwe laarzen voor de leeuw.Samenstelling en presentatie: Pamela SturhoofdRabbijn Tal van Kekem verzendt vrijwel dagelijks mails naar zijn achterban, zoals ook dit verhaal over Jom Kipoer.Het was de avond van Jom Kipoer. Een ademloze stilte viel over de gemeente, terwijl alle ogen gericht waren op de figuur van hun geëerde Baäl Sjem Tov. Daar stond hij, in zijn witte kittel en omhuld in de talliet, die zijn gebogen hoofd bedekte. Terwijl iedereen wachtte totdat de Baäl Sjem Tov zichzelf op het heilige gebed van Kol Nidre had voorbereid, zagen degenen die dichtbij hem stonden dat er een schaduw over zijn gezicht viel, maar niemand durfde vragen wat er aan de hand was.Het was alle aanwezigen duidelijk dat een groot verdriet van zijn gezicht viel af te lezen, toen zij het ontroerende Kol Nidre-gebed zeiden. Tijdens een korte pauze tussen kol nidre en maäriev raakte de Baäl Sjem Tov opnieuw in gedachten verzonken. Plotseling lichtte zijn gezicht op door een glimlach, en aangezien hij had gevraagd met maäriev te beginnen, voelden de aanwezigen zich opgelucht, al begrepen zij niet waarom. Zij kenden de reden van het eerdere verdriet van hun geliefde rabbijn niet en begrepen ook niet waarom hij nu glimlachte. Wat ze wel wisten, was dat wat het ook was dat hun vereerde leider getroffen had, ook ieder van hen diep trof. Aan het eind van Jom Kipoer vertelde de Baäl Sjem Tov zijn volgelingen het volgende verhaal.* * *Mijn vrienden, ik ga jullie vertellen wat mij gisteravond tijdens het davvenen zo diep getroffen heeft. Het verhaal gaat over een Joods herbergier in een dorp hier niet ver vandaan. De herbergier was een eerlijk mens en een orthodoxe Jood, die de landheer, een Poolse edelman, zeer vereerde en behandelde als een persoonlijk vriend. Plotseling, zonder enige waarschuwing van een ziekte, overleed de herbergier, met achterlating van een jonge weduwe een jongen die nog een baby was. De arme weduwe werd zozeer getroffen door het verlies, dat ook zij niet lang daarna overleed.De Poolse edelman was zeer ondersteboven van wat er met zijn vriend de herbergier was gebeurd en toen ook de weduwe overleed, voelde hij het als zijn plicht om de baby in huis te nemen en te zorgen voor de hulpeloze wees. De vriendelijke man gaf het kind zijn beste zorg; hij voedde het op of het zijn eigen zoon was.De jaren gingen voorbij en het kind wist niet dat hij in werkelijkheid niet de echte zoon was van de christelijke edelman. Op een dag echter had de edelman vrienden uitgenodigd in zijn landhuis en terwijl de kinderen van de gasten in de tuin speelden, noemde één van hen in de loop van een ruzie de zoon van de edelman een Jood. De jongen rende onmiddellijk huilend naar zijn vader en vroeg of het echt waar was, dat hij een Jood was?“Mijn lieve jongen”, zei de vader vriendelijk, “je weet hoeveel ik van je houd en dat ik je altijd heb behandeld als mijn eigen zoon. Wanneer ik overlijd, zul jij mijn erfgenaam zijn; jou laat ik alles na, mijn landhuis, mijn boomgaarden en mijn bossen. Wat kan ik nog meer voor je doen?”“Dus ik ben niet uw echte zoon! Dus ik ben een Jood en u heeft mij dat nooit verteld,” barstte de jongen in huilen uit. „Wie waren mijn ouders? Ik moet het weten, alstublieft!”De edelman sloeg zijn armen om de schouders van de jongen en trachtte hem te troosten. “Mijn jongen, je kunt trots zijn op je ouders. Het waren echt fijne mensen, goede godvrezende Joden. Je vader was mijn vriend. Het was om hem dat ik als het mijn plicht voelde om jou in huis te nemen en je op te voeden alsof je mijn eigen zoon was. Zoals je weet heb ik verder zelf geen kinderen en ik houd vreselijk veel van je.”Beetje bij beetje kreeg de jongen het hele verhaal over zijn eigen Joodse ouders te horen. De edelman vertelde dat zij niets hadden gehad om hem na te laten, behalve een klein pakje, dat hij altijd op een veilige plaats had bewaard, in afwachting tot het juiste moment waarop hij het zou geven. Dat moment was nu aangebroken, dus ging hij het pakje halen. Met trillende handen en kloppend hart maakte de jongen het pakje open. Er zat een oud, zwart zakje in met vreemde gouden letters erop. De jongen maakte het zakje open en haalde er een witte wollen sjaal uit; verder zat er iets in dat leek op twee kleine zwarte doosjes, met daaromheen zwart-leren riemen gewikkeld, en een boek. De jongen wist natuurlijk niet dat het talliet en tefilien waren, noch kon hij begrijpen wat er geschreven stond in het dikke boek, dat een machzor was. Maar omdat deze kostbare dingen eens zijn ouders hadden toebehoord, die hij nooit had gekend, zou hij ze als een schat bewaren, zijn leven lang!Door een toeval moest de edelman op zakenreis en dat gaf de jongen gelegenheid om in alle rust na te denken. Hij maakte lange wandelingen door de bossen en bracht vele uren door met nadenken. Hij realiseerde zich dat hij veel van de edelman hield en was hem dankbaar, maar toch – een vreemd gevoel overviel hem, dat hem dwong iets nader te weten te komen over zijn Joodse broeders. Hij wist dat sommigen van op het landgoed van zijn 'vader' woonden. Hij zou naar ze toegaan en met ze praten. Misschien dat sommigen zich zelfs zijn ouders zouden herinneren!Die nacht droomde hij dat zijn ouders hem tegemoet kwamen, eerst zijn vader, daarna zijn moeder. Zij zeiden dat hij nu geen kind meer was. Hij moest nu weten dat hij een Jood was en teruggaan naar het Joodse volk waar hij thuishoorde.De volgende dag sloop hij heel vroeg het huis uit, zodat de bedienden hem niet zouden opmerken en tegenhouden of vragen wat hij ging doen. Hij liep net zolang totdat hij in het volgende dorp kwam, waar hij een aantal Joden zag die bundels samenpakten en op een kar laadden. “Een goede dag voor jullie allen”, groette hij, “gaan jullie naar een markt?” “Nee, dit keer niet”, zeiden zij, “het zal spoedig Jom Kipoer zijn, onze heilige feestdag, dus gaan wij met onze familie naar de dichtstbijzijnde grote stad, zodat wij tenminste op deze heilige dag in de synagoge kunnen bidden, samen met andere Joden.”Verloren in gedachten keerde de jongen terug naar huis. Waarom had hij het geschenk van zijn ouders niet meegenomen om aan die Joden te laten zien? Zij hadden hem kunnen vertellen waarvoor de voorwerpen waren bedoeld. Die gedachte liet hem niet met rust. En ook, wat was Jom Kipoer?Een paar dagen gingen voorbij en de edelman was nog niet teruggekeerd. De jongen besloot dat hij oud genoeg was om zijn eigen plannen te maken over de dingen die zijn toekomst zouden bepalen. Hij was een Jood en zou teruggaan naar zijn volk! Dus pakte hij wat kleren in, nam wat voedsel, liet een briefje achter voor zijn 'vader', waarin hij opschreef waar hij heenging, en hij ging op weg naar de stad waarvan die Joden uit het dorp hadden gezegd dat zij er naartoe gingen.Na verscheidene afmattende dagen van reizen, af en toe met een 'lift', maar meestal lopend, bereikte hij de plaats van bestemming. Hij zocht de sjoel en kwam precies op tijd om de klagende indringende klanken van de Kol Nidre-dienst te horen die daar gezongen werden. Snel glipte de jongen naar binnen en hij nam plaats bij de deur. Wat hij zag, vervulde hem met ontzag. Hij keek in het rond, en zie, allemaal Joden van alle leeftijden, die daar stonden te bidden met heel hun hart, sommige met tranen in de ogen. Hij voelde een brok in zijn keel komen. Stilletjes nam hij zijn witte sjaal en drapeerde die om zijn schouders. Hij nam het boek uit de zak en probeerde het net zo vast te houden als de anderen. Maar toen hij het opende, kon hij het niet lezen en hij begreep de woorden niet. Zijn jonge lichaam schokte van het huilen. De tranen stroomden over zijn wangen en de jongen riep: „O, God! U weet dat ik niet kan lezen, en niet weet wat ik moet zeggen of hoe ik moet bidden. Ik ben maar een verloren Joodse jongen! Hier is het hele gebedenboek! Alstublieft, God, haal er de juiste woorden uit zodat zij voor mij gebeden worden!”De wanhoop van deze Joodse jongen bereikte het hemelse hooggerechtshof en de poorten zwaaiden wijd open voor zijn gebeden. En samen met zijn simpele gebed werden ook onze gebeden geaccepteerd.* * *Toen de Baäl Sjem Tov dit ontroerende verhaal had verteld, stonden er tranen in de ogen van alle toehoorders. En vaak, als zij davvenden, moesten zij denken aan dit vreemde verhaal van die Joodse jongen die zo lang verloren was geweest. Dan dachten zij bij zichzelf dat ook zij vaak verloren zielen waren geweest, die niet wisten hoe zij moesten davvenen zoals het hoort. En allen hoopten eerlijk, net zoals de jongen, dat de goede en genadige God in de hoogte hun gebeden zou aanvaarden en iedereen een werkelijk gelukkig nieuw jaar zou gunnen. Want het belangrijkste van het gebed is tenslotte de ernst en toewijding tot God, uit het hart. Baäl Sjem Tov: Stichter van de chassidische beweging (ca. 1700-1760)Davvenen: biddenJom Kipoer: Grote Verzoendag, de dag waarop Joden hun zonden belijden en om vergiffenis smeken ten overstaan van God.Kittel: Hebreeuws tachrichien, doodshemd, in de vorm van een badjas, van gladde witte stofKol Nidre: al mijn geloften, een juridische formule in het Aramees, waarmee voor aanvang van de dienst op Grote Verzoendag alle geloften van de mens aan God ongeldig worden verklaard. Dit is bedoeld om allerlei onwenselijke geloften tegen te gaan die in vurige geloofsijver of uit angst zijn afgelegd.Maäriev: avonddienstMachzor: gebedenboek voor de feestdagenTalliet: gebedskleedTefilien: gebedsriemen Judaism Sun, 10 Oct 2010 19:30:00 +0200 Joodse Omroep No Documentaire over rabbijn Issachàr Tal van Kekem, ook bekend als de Rooie Rebbe, en zijn opmerkelijke Open Joodse Gemeente Klal Israël. Iedereen mag tot deze gemeente in Delft toetreden, van hetero- tot homoseksueel, van atheïst tot orthodox en‘vaderjood’, mits hij of zij een sterke band voelt met het jodendom en het Joodse volk. In deze documentaire licht rabbijn Tal van Kekem zijn standpunten toe. Mensen om hem heen vullen het beeld aan de man wiens strijd voor zijn open gemeente vaak tegen het zere been is van de traditionelere Joodse organisaties. Ook voert Tal van Kekem strijd tegen de PVV en Geert Wilders. Tegen de achtergrond van de huidige perikelen in Den-Haag zal Tal van Kekem ook dat onderwerp niet schuwen. Als waarschuwing tegen een nationalistisch Nederland schreef de rabbijn de roman Nieuwe laarzen voor de leeuw.Samenstelling en presentatie: Pamela SturhoofdRabbijn Tal van Kekem verzendt vrijwel dagelijks mails naar zijn achterban, zoals ook dit verhaal over Jom Kipoer.Het was de avond van Jom Kipoer. Een ademloze stilte viel over de gemeente, terwijl alle ogen gericht waren op de figuur van hun geëerde Baäl Sjem Tov. Daar stond hij, in zijn witte kittel en omhuld in de talliet, die zijn gebogen hoofd bedekte. Terwijl iedereen wachtte totdat de Baäl Sjem Tov zichzelf op het heilige gebed van Kol Nidre had voorbereid, zagen degenen die dichtbij hem stonden dat er een schaduw over zijn gezicht viel, maar niemand durfde vragen wat er aan de hand was.Het was alle aanwezigen duidelijk dat een groot verdriet van zijn gezicht viel af te lezen, toen zij het ontroerende Kol Nidre-gebed zeiden. Tijdens een korte pauze tussen kol nidre en maäriev raakte de Baäl Sjem Tov opnieuw in gedachten verzonken. Plotseling lichtte zijn gezicht op door een glimlach, en aangezien hij had gevraagd met maäriev te beginnen, voelden de aanwezigen zich opgelucht, al begrepen zij niet waarom. Zij kenden de reden van het eerdere verdriet van hun geliefde rabbijn niet en begrepen ook niet waarom hij nu glimlachte. Wat ze wel wisten, was dat wat het ook was dat hun vereerde leider getroffen had, ook ieder van hen diep trof. Aan het eind van Jom Kipoer vertelde de Baäl Sjem Tov zijn volgelingen het volgende verhaal.* * *Mijn vrienden, ik ga jullie vertellen wat mij gisteravond tijdens het davvenen zo diep getroffen heeft. Het verhaal gaat over een Joods herbergier in een dorp hier niet ver vandaan. De herbergier was een eerlijk mens en een orthodoxe Jood, die de landheer, een Poolse edelman, zeer vereerde en behandelde als een persoonlijk vriend. Plotseling, zonder enige waarschuwing van een ziekte, overleed de herbergier, met achterlating van een jonge weduwe een jongen die nog een baby was. De arme weduwe werd zozeer getroffen door het verlies, dat ook zij niet lang daarna overleed.De Poolse edelman was zeer ondersteboven van wat er met zijn vriend de herbergier was gebeurd en toen ook de weduwe overleed, voelde hij het als zijn plicht om de baby in huis te nemen en te zorgen voor de hulpeloze wees. De vriendelijke man gaf het kind zijn beste zorg; hij voedde het op of het zijn eigen zoon was.De jaren gingen voorbij en het kind wist niet dat hij in werkelijkheid niet de echte zoon was van de christelijke edelman. Op een dag echter had de edelman vrienden uitgenodigd in zijn landhuis en terwijl de kinderen van de gasten in de tuin speelden, noemde één van hen in de loop van een ruzie de zoon van de edelman een Jood. De jongen rende onmiddellijk huilend naar zijn vader en vroeg of het echt waar was, dat hij een Jood was?“Mijn lieve jongen”, zei de vader vriendelijk, “je weet hoeveel ik van je houd en dat ik je altijd heb behandeld als mijn eigen zoon. Wanneer ik overlijd, zul jij mijn erfgenaam zijn; jou laat ik alles na, mijn landhuis, mijn boomgaarden en mijn bossen. Wat kan ik nog meer voor je doen?”“Dus ik ben niet uw echte zoon! Dus ik ben een Jood en u heeft mij dat nooit verteld,” barstte de jongen in huilen uit. „Wie waren mijn ouders? Ik moet het weten, alstublieft!”De edelman sloeg zijn armen om de schouders van de jongen en trachtte hem te troosten. “Mijn jongen, je kunt trots zijn op je ouders. Het waren echt fijne mensen, goede godvrezende Joden. Je vader was mijn vriend. Het was om hem dat ik als het mijn plicht voelde om jou in huis te nemen en je op te voeden alsof je mijn eigen zoon was. Zoals je weet heb ik verder zelf geen kinderen en ik houd vreselijk veel van je.”Beetje bij beetje kreeg de jongen het hele verhaal over zijn eigen Joodse ouders te horen. De edelman vertelde dat zij niets hadden gehad om hem na te laten, behalve een klein pakje, dat hij altijd op een veilige plaats had bewaard, in afwachting tot het juiste moment waarop hij het zou geven. Dat moment was nu aangebroken, dus ging hij het pakje halen. Met trillende handen en kloppend hart maakte de jongen het pakje open. Er zat een oud, zwart zakje in met vreemde gouden letters erop. De jongen maakte het zakje open en haalde er een witte wollen sjaal uit; verder zat er iets in dat leek op twee kleine zwarte doosjes, met daaromheen zwart-leren riemen gewikkeld, en een boek. De jongen wist natuurlijk niet dat het talliet en tefilien waren, noch kon hij begrijpen wat er geschreven stond in het dikke boek, dat een machzor was. Maar omdat deze kostbare dingen eens zijn ouders hadden toebehoord, die hij nooit had gekend, zou hij ze als een schat bewaren, zijn leven lang!Door een toeval moest de edelman op zakenreis en dat gaf de jongen gelegenheid om in alle rust na te denken. Hij maakte lange wandelingen door de bossen en bracht vele uren door met nadenken. Hij realiseerde zich dat hij veel van de edelman hield en was hem dankbaar, maar toch – een vreemd gevoel overviel hem, dat hem dwong iets nader te weten te komen over zijn Joodse broeders. Hij wist dat sommigen van op het landgoed van zijn 'vader' woonden. Hij zou naar ze toegaan en met ze praten. Misschien dat sommigen zich zelfs zijn ouders zouden herinneren!Die nacht droomde hij dat zijn ouders hem tegemoet kwamen, eerst zijn vader, daarna zijn moeder. Zij zeiden dat hij nu geen kind meer was. Hij moest nu weten dat hij een Jood was en teruggaan naar het Joodse volk waar hij thuishoorde.De volgende dag sloop hij heel vroeg het huis uit, zodat de bedienden hem niet zouden opmerken en tegenhouden of vragen wat hij ging doen. Hij liep net zolang totdat hij in het volgende dorp kwam, waar hij een aantal Joden zag die bundels samenpakten en op een kar laadden. “Een goede dag voor jullie allen”, groette hij, “gaan jullie naar een markt?” “Nee, dit keer niet”, zeiden zij, “het zal spoedig Jom Kipoer zijn, onze heilige feestdag, dus gaan wij met onze familie naar de dichtstbijzijnde grote stad, zodat wij tenminste op deze heilige dag in de synagoge kunnen bidden, samen met andere Joden.”Verloren in gedachten keerde de jongen terug naar huis. Waarom had hij het geschenk van zijn ouders niet meegenomen om aan die Joden te laten zien? Zij hadden hem kunnen vertellen waarvoor de voorwerpen waren bedoeld. Die gedachte liet hem niet met rust. En ook, wat was Jom Kipoer?Een paar dagen gingen voorbij en de edelman was nog niet teruggekeerd. De jongen besloot dat hij oud genoeg was om zijn eigen plannen te maken over de dingen die zijn toekomst zouden bepalen. Hij was een Jood en zou teruggaan naar zijn volk! Dus pakte hij wat kleren in, nam wat voedsel, liet een briefje achter voor zijn 'vader', waarin hij opschreef waar hij heenging, en hij ging op weg naar de stad waarvan die Joden uit het dorp hadden gezegd dat zij er naartoe gingen.Na verscheidene afmattende dagen van reizen, af en toe met een 'lift', maar meestal lopend, bereikte hij de plaats van bestemming. Hij zocht de sjoel en kwam precies op tijd om de klagende indringende klanken van de Kol Nidre-dienst te horen die daar gezongen werden. Snel glipte de jongen naar binnen en hij nam plaats bij de deur. Wat hij zag, vervulde hem met ontzag. Hij keek in het rond, en zie, allemaal Joden van alle leeftijden, die daar stonden te bidden met heel hun hart, sommige met tranen in de ogen. Hij voelde een brok in zijn keel komen. Stilletjes nam hij zijn witte sjaal en drapeerde die om zijn schouders. Hij nam het boek uit de zak en probeerde het net zo vast te houden als de anderen. Maar toen hij het opende, kon hij het niet lezen en hij begreep de woorden niet. Zijn jonge lichaam schokte van het huilen. De tranen stroomden over zijn wangen en de jongen riep: „O, God! U weet dat ik niet kan lezen, en niet weet wat ik moet zeggen of hoe ik moet bidden. Ik ben maar een verloren Joodse jongen! Hier is het hele gebedenboek! Alstublieft, God, haal er de juiste woorden uit zodat zij voor mij gebeden worden!”De wanhoop van deze Joodse jongen bereikte het hemelse hooggerechtshof en de poorten zwaaiden wijd open voor zijn gebeden. En samen met zijn simpele gebed werden ook onze gebeden geaccepteerd.* * *Toen de Baäl Sjem Tov dit ontroerende verhaal had verteld, stonden er tranen in de ogen van alle toehoorders. En vaak, als zij davvenden, moesten zij denken aan dit vreemde verhaal van die Joodse jongen die zo lang verloren was geweest. Dan dachten zij bij zichzelf dat ook zij vaak verloren zielen waren geweest, die niet wisten hoe zij moesten davvenen zoals het hoort. En allen hoopten eerlijk, net zoals de jongen, dat de goede en genadige God in de hoogte hun gebeden zou aanvaarden en iedereen een werkelijk gelukkig nieuw jaar zou gunnen. Want het belangrijkste van het gebed is tenslotte de ernst en toewijding tot God, uit het hart. Baäl Sjem Tov: Stichter van de chassidische beweging (ca. 1700-1760)Davvenen: biddenJom Kipoer: Grote Verzoendag, de dag waarop Joden hun zonden belijden en om vergiffenis smeken ten overstaan van God.Kittel: Hebreeuws tachrichien, doodshemd, in de vorm van een badjas, van gladde witte stofKol Nidre: al mijn geloften, een juridische formule in het Aramees, waarmee voor aanvang van de dienst op Grote Verzoendag alle geloften van de mens aan God ongeldig worden verklaard. Dit is bedoeld om allerlei onwenselijke geloften tegen te gaan die in vurige geloofsijver of uit angst zijn afgelegd.Maäriev: avonddienstMachzor: gebedenboek voor de feestdagenTalliet: gebedskleedTefilien: gebedsriemen 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/met+vreemde+ogen+-+joods+limburg.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20101212-19.mp3 De joede vaan Mestreech huren bij de stad zoe es de Sint Servaoskerk op 't Vriethof' (De Joden van Maastricht horen bij de stad zoals de Sint Servaaskerk op het Vrijthof) zeggen ze in de stad waar sinds 1248 Joden wonen. We beleven het medieneleven in Limburg door vreemde ogen. Dit programma vormt een tweeluik met 'Jeudn hebbn zundag op zotterdag - Joods Groningen' en werd eerder uitgezonden in 2008. Judaism Sun, 12 Dec 2010 19:30:00 +0100 Joodse Omroep No De joede vaan Mestreech huren bij de stad zoe es de Sint Servaoskerk op 't Vriethof' (De Joden van Maastricht horen bij de stad zoals de Sint Servaaskerk op het Vrijthof) zeggen ze in de stad waar sinds 1248 Joden wonen. We beleven het medieneleven in Limburg door vreemde ogen. Dit programma vormt een tweeluik met 'Jeudn hebbn zundag op zotterdag - Joods Groningen' en werd eerder uitgezonden in 2008. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders http://www.joodseomroep.nl/:programma/specials/de+vele+levens+van+wayne+dieleman.html http://download.omroep.nl/podcast/radio5/joodseomroep/radiojoodseomroep/20101219-19.mp3 Wayne Dieleman wordt geboren in Amsterdam. Zijn moeder komt uit die stad, zijn vader is waarschijnlijk Amerikaan. Aangezien zijn moeder niet in staat is voor hem te zorgen, wordt Wayne afgestaan. Hij wordt opgenomen in een christelijk boerengezin in de Noordoostpolder, waar zijn halfbroer Michael al woont.Jaren later, Wayne is dan al getrouwd en heeft een eigen gezin, ontmoet hij zijn biologische moeder en wil hij meer weten over zijn familie. Dit leidt tot een verbijsterende confrontatie met de Tweede Wereldoorlog. Dieleman blijkt Joods te zijn en ontdekt na genealogisch onderzoek dat nagenoeg zijn gehele familie door de nazi’s is uitgemoord. Wayne zet alles op alles om meer te weten te komen over het leven van zijn verwanten, belandt in de oude Jodenbuurt van Amsterdam en gunt ons een kijkje aan tafel bij zijn overgrootouders. In deze roerige periode van zijn leven ontstaat bij Dieleman, die altijd overtuigd protestants heeft geleefd, ook een spanningsveld tussen de christelijke religie en het jodendom. Pamela Sturhoofd volgt Dieleman voor de Joodse Omroep tijdens zijn speur- en ontdekkingstocht. Bovendien schrijf hij zijn wederwaardigheden op. Zo ontstaat het debuut Mijn verloren familie dat bij uitgeverij Waanders in Zwolle wordt gepubliceerd. Judaism Sun, 19 Dec 2010 19:30:00 +0100 Joodse Omroep No Wayne Dieleman wordt geboren in Amsterdam. Zijn moeder komt uit die stad, zijn vader is waarschijnlijk Amerikaan. Aangezien zijn moeder niet in staat is voor hem te zorgen, wordt Wayne afgestaan. Hij wordt opgenomen in een christelijk boerengezin in de Noordoostpolder, waar zijn halfbroer Michael al woont.Jaren later, Wayne is dan al getrouwd en heeft een eigen gezin, ontmoet hij zijn biologische moeder en wil hij meer weten over zijn familie. Dit leidt tot een verbijsterende confrontatie met de Tweede Wereldoorlog. Dieleman blijkt Joods te zijn en ontdekt na genealogisch onderzoek dat nagenoeg zijn gehele familie door de nazi’s is uitgemoord. Wayne zet alles op alles om meer te weten te komen over het leven van zijn verwanten, belandt in de oude Jodenbuurt van Amsterdam en gunt ons een kijkje aan tafel bij zijn overgrootouders. In deze roerige periode van zijn leven ontstaat bij Dieleman, die altijd overtuigd protestants heeft geleefd, ook een spanningsveld tussen de christelijke religie en het jodendom. Pamela Sturhoofd volgt Dieleman voor de Joodse Omroep tijdens zijn speur- en ontdekkingstocht. Bovendien schrijf hij zijn wederwaardigheden op. Zo ontstaat het debuut Mijn verloren familie dat bij uitgeverij Waanders in Zwolle wordt gepubliceerd. 01:00:00 reportage, portret, special, Geert, Wilders