De Joodse Omroep belicht het jodendom in de breedste zin van het woord vanuit verschillende invalshoeken, met de Joodse religie als bindend element.
rabbijn schreef:
Het is 1984. Staatssecretaris van Landbouw Ad Ploeg zit recht tegenover mij. Rechts van hem zijn secretaris-generaal, aan de andere kant de voorlichter en daarnaast het hoofd juridische zaken. Voor de zoveelste keer hebben we een afspraak op het ministerie van landbouw en visserij over het koosjere slachten. Ook deze keer wordt er geluisterd naar het verhaal van de Joodse delegatie. Totdat... Totdat het hoofd juridische zaken het woord neemt. ‘Rabbijn Van de Kamp, natuurlijk, dat zult u gemerkt hebben, tonen wij respect voor de zorgvuldige manier waarop de Joodse gemeenschap met haar religieuze voorschriften omgaat. Maar u beseft toch ook dat wij ervan op de hoogte zijn dat toen ´uw gemeenschap in de Tweede Wereldoorlog in de kampen zat, u uw wetten ook niet kon naleven...´Na deze opmerking van de ambtenaar is het ijzingwekkend stil . De heer Ploeg zelf geeft geen krimp. De secretaris-generaal, de hoogste baas van het ministerie, die erbij zit, reageert ook niet. Als Joodse delegatie staan we dan maar op en we laten de bespreking de bespreking.
Toen ik thuiskwam, had de heer Ploeg al gebeld: ‘Zo kunnen we toch niet uit elkaar gaan.’ Of we alsjeblieft de volgende dag toch nog wel wilden terugkomen. Het ging echt wel goed komen met het koosjer slachten.
Inderdaad, toen is het goed gekomen. Wel zeiden Ad Ploeg en ik, nadat alles geregeld was, tegen elkaar: ‘Tot ziens´. Ongetwijfeld zouden we elkaar in de toekomst nog wel vaker ontmoeten in verband met het koosjer slachten. En zo zaten we na een aantal jaren weer op het ministerie. Ook die sessie werd gevolgd door periodieke ontmoetingen daarna. Zolang de Jood in Nederland nog een stukje koosjer vlees wil blijven eten, zullen ze ons niet met rust laten. Zo is het nu eenmaal.
En nu is het dan weer zover.
Mevrouw Thieme van de Partij voor de Dieren dient haar wetsvoorstel in om onverdoofd ritueel slachten te verbieden. De verschillend Kamerfracties debatteren er naar hartenlust op los. Wat mij in het bijzonder opvalt, is het woord ´zorgvuldig´dat zo vaak wordt gebruikt. ´Zorgvuldige´ afweging, ´zorgvuldige´ keuzes, ´zorgvuldig´ luisteren, ´zorgvuldige´ handhaving.
Als buitenstaander zou je bijna geroerd raken door zoveel ´zorgvuldigheid´. Totdat aan het einde van het verhaal de echte ´zorgvuldige ´afweging naar buiten komt. Het gaat bij een zorgvuldige afweging om een keuze tussen godsdienstvrijheid en dierenleed. En dan blijkt ineens dat onze o zo ter zake kundige parlementariërs er geen enkele moeite mee hebben om, zo onzorgvuldig mogelijk, onbedwelmd slachten in iedere situatie per definitie te bestempelen als dierenleed. Punt uit.
Het is een oud dictum dat een waardeoordeel over het koosjere slachten een waardeoordeel is over de gemeenschap die haar uitvoert. Wars van enige zorgvuldigheid worden én de Joodse én de islamitische gemeenschap in Nederland door de volksvertegenwoordigers neergezet als primitieve stammen, met wetten die dateren uit de tijd ver voor de vroege middeleeuwen, waarin barbarisme en wreedheden onderdeel zijn van het dagelijks leefpatroon. Ik maak mij sterk dat de dames en heren in de Tweede Kamer die zich de afgelopen dagen met het onderwerp bezighielden, nog nooit van de vijf hoofdregels van sjechieta hebben gehoord. Ook zullen ze de Talmoed-delen die aan dit onderwerp zijn gewijd er de afgelopen dagen niet op hebben nageslagen. Dat is ook lastig als je ieder keer bij die Joodse boeken moet nadenken wat de voor- en de achterkant is.
De Joods-wettelijke jurisprudentie is bij gebrek aan taalvaardigheden en opleiding ook al niet toegankelijk voor parlementariërs van eenvoudig komaf. Laat staan de kennis van de wetsartikelen over koosjer slachten in onze eigen Joodse wetboeken.
Ja, dan is het gemakkelijk om in alle ´zorgvuldigheid´ Joden en moslims weer in die hoek van achtergebleven prehistorische burgers te zetten die hoognodig moet worden bijgebracht hoe zorgvuldig de mens in moderne tijden met koeien, schapen, geiten en kippen moet omgaan.
Het gaat hier over het eten van een plakje koosjer pekelvlees of een halal kebab. Ik moet er niet aan denken dat diezelfde mensen in ons parlement het woord moeten voeren over het oprekken van de abortusgrens of het ´zorgvuldig´ afwegen van risico´s voor politiemensen die binnenkort vertrekken in de richting van Afghanistan.
Het lijkt mij verstandig dat onze parlementariërs, voordat ze zichzelf in staat achten beslissingen van dit kaliber te nemen, leren hoe je als volksvertegenwoordiger respectvol met groepen in de samenleving omgaat. Dan zullen ze ervaren dat dat iets anders is dan minachtend neerkijken op een deel van het electoraat, dat hen zelf in het zadel heeft geholpen.
Geschreven door
rabbijn Van de Kamp
op
2/21/11 om 13:56
Joodse Omroep
Sumatralaan 49
1217 GP Hilversum
Postbus 450
1200 AL Hilversum
T. 035 - 677 17 77
F. 035 - 677 17 80
Copyright © 2012 Joodse Omroep
Powered by Icewis content management system
23 februari 2011 10:28