De Joodse Omroep belicht het jodendom in de breedste zin van het woord vanuit verschillende invalshoeken, met de Joodse religie als bindend element.

Niks te vroeg. Maar bezuiden Bonn zijn ze niet zo snel bij nazibazen. Zelfs als het om de Hoogste Baas gaat. Pas vorige week, 66 jaar na zijn zelfmoord in Den Strijd Tegen Het Bolschewisme, werd Adolf Hitler het ereburgerschap van zijn geboorteplaats Braunau am Inn ontnomen. Al wás het al apart dat de statenloze Adolf ooit ereburger werd in een land dat hij liet opheffen.
Ik was ook ooit in Braunau. Voor een reportage in het kielzog van een bus oud-nazi's – dat u niet denkt dat ik daar voor mijn lol was. Hitlers geboortehuis bleek nu een volksbibliotheek en als enige pand in de omgeving  nooit van een verse lik verf voorzien.  Eigenaresse Frau Gerline Pommer immers weigerde jarenlang elke ingreep aan háár Hitlerpand. Zij hield de gedenksteen aan de gevel succesvol tegen, maar belandde daardoor van de regen in de grijsgranieten drup. Bij haar voordeur werd een, in Mauthausen gedolven, gigantisch blok graniet geplaatst. Pal voor het huis, waaruit Hitler als driejarige kleuter al verhuisde. 'Nooit meer fascisme / miljoenen doden waarschuwen' luidde het opschrift  – alsof Den Leider in de luiers reeds de rechterhand geheven hield.

Zijn plaatsvervanger. Rudolf Hess. Die dus deze week geruimd is. Waarmee een van de betere toeristische attracties, nee, dé toeristische trekpleister van Wunsiedel (9515 inwoners) weggevaagd is. Want hoe graag men ook zou zien dat u een bezoek brengt aan het Greifvogelpark Wunsiedel, de Spitalkirche St. Maria, of meedeint met de Wunsiedler Kneipennacht Anfang November, ja zelfs, u opgeeft voor het Toyotatreffen am Parkplatz der Luisenburg, neen: men komt naar Wunsiedel voor één ding: het grote granieten graf met, behalve Rudolf, alle Hesjes erin. Zijn lieve echtgenote Ilse, zijn ouders Fritz en Klara, zijn broer Alfred en diens echtgenote Pauline, zijn schoonzus Lotte, maar gek genoeg niet zijn enige zoon Wolf Rüdiger Hess. Terwijl deze Wolfje, notabene petekind van Hitler zelve, jarenlang als enige volhield dat zijn vader zich niet aan een verlengsnoer in het tuinhuisje van de eenmansstrafgevangenis Spandau had verhangen, maar verraderlijk was vermoord door de Engelse Geheime Dienst.
Alle reden dus om het graf van de martelaar te bezoeken. Dat vond ook menige (neo-)nazi, tot het kerkbestuur onlangs ineens genoeg had van al die Alte Kameraden op het kerkhof. Dat moet dus een nogal kippig kerkbestuur zijn geweest, want die types liepen daar al twintig jaar elke dag rond. En ik, zoals gezegd, liep met hen mee voor een reportage in het prachtblad Panorama. Vanaf het parkeerterrein in een winderige plaats als Eindhoven of zo volgden wij de luxe touringcar met daarin werkelijk álle Nederlandse nazi's, oud-NSB'ers en SS'ers, met Bordewijkachtige namen als Looy, Zoetmulder en Wolsink. Dat reisgezelschap zou eerst het graf van Richard Wagner bezoeken, dan het Rijkspartijdagterrein te Neurenberg, om af te zakken naar Hitlers geboorteplaats Braunau, om tenslotte via Berchtesgaden op de terugweg nog even de laatste rustplaats van Rudolf Hess mee te pikken.
Door de ramen van de bus zagen we hoe de heren al bij de Belgische grens opgewekt het ene na het andere lied inzetten. Ook werden er relatief weinig armen gestrekt, al was maar omdat een groot deel van de bedevaartgangers in WO-2 een hunner ledematen helaas hadden moeten achterlaten in de sneeuw van Stalingrad en ommelanden. Hetgeen ons niet verhinderde om in ónze auto de feestvreugde te verhogen door vanuit het open raam een luide Johan Heesters-imitatie ten gehore te brengen: 'Ich hab'mein Herz in Heidelberg verloren! Mein Linkenbein im Weltkrieg Zwei!Im Wolga-winter froren mir die Ohren! Und da kam die Brustprothese noch dabei-ei!!' Und so weiter. De Alte Kameraden konden, op de vraag wie hen hinderlijk volgde, deze keer niet antwoorden dat ze het niet geweten hadden.
Ja, toen we in Beieren op menige landbouwcombine de naam Mengele ontwaarden, kon het niet meer stuk. En de stemming zát er al bij ons zo goed in, omdat we de weken ervoor incognito enige meetings van de Nederlandse Volksunie hadden bezocht, waar de leider Joop Glimmerveen op Hitler's verjaardag de verwachting uitsprak 'dat het nationaalsocialisme binnenkort als een feniks uit zijn as zal verrijzen.' Wij spreken over het jaar 1988.
Volgens Glimmerveen, overigens, was 'de Führer was een man van oneindige goedheid,' dit in flagrante tegenstelling tot Winston Churchil, die door spreker werd aangeduid als 'een beruchte dronkenlap en wanproduct van een aan syfilis leidende hoerenloper en een societyslet'. Ja, zoals ik al zei: dan kan de dag niet meer stuk.
Via Braunau aan de grens (waar ik nog een metersgrote Magen David met mijn hak in de sneeuw heb uitgegraven) kwamen wij in Wunsiedel. Herdenken wij de heer Hess: 'Ich hab's gewagt' stond er op zijn steen. Nee, wie niet waagt, die wint niet. Alleen, weten wij nu, heeft hij niet gewonnen.
Om de groeve was het danig druk. 'Hoe oud zijn die nazi's die jullie uit Nederland verwachten?' vroeg een vrouwelijk lid van de Kriminalpolizei. 'Zo oud? Dan kunnen ze er net zo goed naast gaan liggen.'
Maar eenmaal aangekomen waren de oudjes voornamelijk geroerd. Sniffend met hun stokken, en met klepperende kunstledematen en looprekken stonden zij aan het graf van Den Onderleider.

Ach ja. Dat waren tijden. Maar nu kan dat niet meer. Wie wil pissen op het graf van Hess, pist vanaf nu in het luchtledige. De overblijfselen van het lichaam van Hess worden gecremeerd en boven zee uitgestrooid. Dat is jammer.
Hetzelfde overkwam Osama Bin Laden. Zelfs de grote martelaar Saddam Hoessein werd nog in zijn geboorteplaats Tikrit begraven. Zo niet Bin. Zó vanaf het dek de zee in. 'Een officier sprak daarbij enkele woorden, die door een tolk in het Arabisch werden vertaald,'aldus het NOS-journaal. Voor wie, vraag je je af. Waren de mariniers van het vliegdekschip USS Carl Vinson dan eigenlijk allemaal Arabieren?
En hoe moeten wij nu Bin Laden herdenken? Met een duur gecharterd, of van de Gaza-flotilla overgenomen jacht (de 'Mon Répos'. De  'Gretta'. Of de 'al-Qaida', uiteraard) de Arabische zee op? 'Zeg Achmed, heb je enig idee waar die krans overboord moet?' Geen idee. Arme Bin. Zielige Hess. Alweer een van de betere antisemieten spoorloos overboord. Ons Joden blijft ook niets bespaard.